เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

ปลอมตัว

ละครไทยเกินกึ่งหนึ่งมักจะมีฉากนี้นั่นคือ "ฉากปลอมตัว" ซึ่งการปลอมตัวจะมีหลายแบบ ไม่ว่าจะเป็น "นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชาย" หรือไม่ก็ "พระเอกรวยแต่ปลอมเป็นคนสวน" การปลอมตัวของละครไทยง่ายดายมากครับ ไม่ต้องใช้หนังหน้าปลอมเหมือน MI3 หรือหนังฮอลิวู้ด แค่ใส่วิก เต็มหนวด เต็มไฝ ใส่สิว ทาตัวดำแล้วก็ใส่หมวกอีกหน่อย รับรองไม่มีใครจำได้แล้ว ว่างๆผมจะลองเขียนหนวดปลอมแล้วไปหาเพื่อนบ้าง รับรองไม่มีใครจำได้ 55

แม่ผัว VS ลูกสะใภ้

สงครามที่ยืดเยื้อมายาวนานกว่าสงครามระหว่างแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า นั่นคือ "สงครามระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้" โดยเหตุผลหลักที่ทั้งสองไม่ชอบกันนั่นคือ "ฐานะทางบ้าน" เท่าที่เคยดูมา แม่ผัวส่วนใหญ่จะรวยเป็นอภิมหึมามหาเศรษฐินีมักจะรังเกียจว่าที่ลูกสะใภ้ที่จน ตัวดำและบ้านนอกคอกนา (ไม่ว่าเธอจะแสนดีแค่ไหนก็ตาม) ส่วนนางเอกจะแบ่งได้เป็นสองประเภท นั่นคือประเภทแรกเจี๋ยมเจี้ยมยอมให้แม่ผัวโขกสับแล้วไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำตามลำพังโดยไม่บอกใคร ส่วนลูกสะใภ้อีกประเภทจะแรงขึ้นมานิดนึง กล้าต่อกรต่อล้อต่อเถียงกับแม่ผัว อย่างหลังเรียกว่า "สะใภ้ทอนาโด"

พ่อตา VS ลูกเขย

มวยอีกคู่นึงที่ดุเดือดไม่แพ้กันนั่นคือ สงครามระหว่างพ่อตากับลูกเขยตัวแสบ ฉากที่เห็นได้บ่อยครั้งนั่นคือ พระเอกมาหานางเอกที่บ้าน ซักพักพ่อนางเอกผ่านมาเห็นเข้าบ้านไปเอา "ปืนยาว" ขอเน้นนะครับว่าต้องเป็นปืนยาว (น่าจะเป็น shot gun) ที่ผ่านมายังไม่เคยเห็นว่าที่พ่อตารัวปืนกล หรือยิงหนังกะติ๊กหรือเล็กปืนสั้นใส่ก็ยังไม่เคยเห็นนะ ต้องเป็นปืนยาวเท่านั้น ส่วนการยิงคุณพ่อท่านจะยิงขึ้นฟ้า (คิดว่าเป็นวิ่งการกุศลหรือไงนะ) พระเอกก็จะวิ่งแจ้นออกไปทันที (บางครั้งถ้านางเอกรักพระเอกมากก็จะเอาตัวเข้าไปขวางไว้ เท่านี้คุณพ่อก็ไม่กล้ายิงแล้วล่ะครับ  

ลูกสาวกำนัน

อุปนิสัย : แก่นแก้ว ซุกซน วิ่งเล่น ยิงนก ตกปลา ชอบแกล้งชาวบ้าน

เครื่องแต่งกาย : รัดผมสั้น เสื้อลายสก๊อตผูกชายเสื้อตรงสะดือ กางเกงสามส่วน ใส่หมวก

อาวุธ : หนังกะติ๊ก

เพื่อนสนิท : ลูกน้องที่เป็นผู้ชายคน สองคน

ท่าประจำตัว : เอานิ้วโป้งขวาปาดที่จมูก (ไม่จิ้มเข้าจมูกนะ)

ตำแหน่งพ่อ : กำนันเท่านั้น (ลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน ลูกสาวนายก อ.บ.ต. ลูกสาวปลัด ลูกสาวนายอำเภอ ลูกสาวผู้ว่าฯ ไม่มีสิทธิแก่นแก้วนะจ๊ะ)

อื่นๆ : กำนันมักมีลูกสาวคนเดียว ไม่ค่อยมีลูกชาย!!

ล้มไปทับกัน

ฉากนี้ต้องขอบอกว่าไม่มีไม่ได้ พระเอกกับนางเอกมักเดินชนกันหรือสะดุดยอดหญ้าอะไรซักอย่างจนทำให้ทั้งสองต้องล้มไปทับกัน โดยใบหน้าทั้งสองใกล้กันมากแทบจะจูจุ๊บกัน หลังจากนั้นทั้งสองก็จะสบตากันซักพักจนกระทั่งทั้งสองได้สติกลับมาหรือไม่ก็มีชาวบ้านมากระแอมใส่ ทั้งสองจึงผละจากกันด้วยความเอียงอาย (ส่วนใหญ่เวลาชนกันผู้หญิงจะชนผู้ชายล้มไปนอนก่อน เธอจึงล้มไปทับ (ถ้าเดินมาด้วยความเร็วเท่ากันมันผิดหลักโมเมนตัมป่ะเนี่ย))

จมน้ำ

ส่วนใหญ่ไม่นางเอกก็พระเอกจะว่ายน้ำไม่เป็น แล้วอีคนที่ว่ายไม่เป็นนี่แหละมักจะชอบไปเล่นน้ำหรือพายเรือแล้วเรือล่มทำให้จมน้ำ อีกฝ่ายก็จะว่ายน้ำไปช่วยซึ่งไม่ว่าจะตัวใหญ่แค่ไหนก็ตาม เขา/เธอ ก็สามารถลากขึ้นมาไว้บนฝั่งได้ เสร็จแล้วก็ผายปอดกันตามระเบียบ

พระเอกมาช่วยนางเอกที่กำลังโดนปล้ำ

นางเอกที่ใสซื่อ มักโดนตัวร้ายฝ่ายชายหลอกไปที่ห้องเพื่อกระทำชำเรา โดยอาจจะถูกหลอกไปด้วยความโงหรือว่าโดนมอมยา แต่เป็นชะตาลิขิตที่เกิดมาเป็นตัวร้ายทำให้เขาไม่เคยได้มีอะไรกับนางเอกเลย เต็มที่ก็ได้ลูบไล้ตัว ปลดกระดุมเสื้อสองสามเม็ด พูดคุยกับร่างที่ไร้สติของนางเอกสองสามประโยคประมาณว่า "คืนนี้เธอต้องเป็นของฉัน" แล้วก็ทำโน่นนี่ งุงิ ยืดยาดจนกระทั่งพระเอกตามมาจนถึงที่ห้อง (มันก็เก่งเนอะ รู้ด้วยว่าเค้าจะมีอะไรกันที่ไหน) ถีบประตูเข้ามา ชกตัวร้ายทีนึงแล้วอุ้มนางเอกกลับไป คุณตัวร้ายครับเรื่องหน้าทำอะไรก็รีบๆทำหน่อยนะครับ

นางเอกมาเจอพระเอกอยุ่บนเตียงกับผู้หญิงอีกคน

ฉากนี้เป็นเหมือนส่วนกลับของข้อบน คราวนี้เป็นพระเอกที่ถูกนางร้ายยั่วบ้าง มอมเหล้าบ้าง มอมยาไวอาก้าบ้าง จนกระทั่งพระเอกผลอยหลับไป ตื่นมาก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มกับนางร้ายคนนั้นแล้ว พระเอกบางคนโชคร้ายมากนางเอกเดินเข้ามาเห็นพอดี (บางเรื่องนางร้ายโทรไปเรียกให้มาดู) นางร้ายเทอก็ลุกขึ้นนั่งเอาผ้าห่มปิดโนทำท่าเอียงอาย นางเอกก็ร้องไห้เดินออกจากห้องไป พระเอกไม่สามารถเดินตามไปได้เพราะว่าไม่ได้ใส่กางเกงจึงทำได้แต่ตะโกนไล่หลังไปว่า "คุณครับ ผมอธิบายได้"  

พระเอกปล้ำนางเอก

หลังจากปล้ำกับคนอื่นมาแล้ว ถึงคราวที่พระเอกจะปล้ำนางเอกเองบ้าง โดยมักเกิดจากการที่นางเอกยั่วโทสะ กวนโมโหทำให้พระเอกอารมณ์ขึ้น เข้าไปจูจู๊บนางเอง ตอนแรกนางเอกตีหลังขัดขืน ภายหลัง ..... (ติดเรตเกิน) 55 จนกระทั่งทั้งสองเป็นของกันและกันในที่สุด 

งอนไปต่างจังหวัด

หลังจาก 1.ถูกแม่ผัวโขกสับ 2.เห็นพระเอกอยู่กับหญิงอื่น 3.เสียตัวให้พระเอก และด้วยเหตุผลต่างๆนานาทำให้นางเอกงอนและต้องหนีไปต่างจังหวัด (บางเรื่องท้องด้วย พาลูกไปลำบาก) อยู่ตามป่าดอยหรือไร่นาบ้านเกิด ร้อนถึงพระเอกที่ต้องออกตามหา แต่ไม่ต้องห่วงครับเรื่องดมกลิ่นตามหานางเอกเป็นเรื่องถนัดของพระเอกอยู่แล้ว ไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของประเทศไทย ตำบลโคกสะเทิน อำเภอหนองหญ้าแห้ง พระเอกจะตามหาจนพบ แต่ตอนแรกจะยังไม่เจอกันเลยนะครับ มักจะคลาดกันด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ เช่น ระหว่างที่ทั้งสองเดินสวนกัน ใกล้กันมากๆๆๆแทบจะเหยียบตีนกันแต่พระเอกดันหันไปดูร้านขายผ้าขาวม้าส่วนนางเอกหันไปดูร้านขายปลาทูนึ่ง ทำให้ทั้งสองมองไม่เห็นกัน อย่างไรก็ตามทั้งสองก็จะได้พบกันแล้วง้องอนกันในที่สุด

ลูกสาวของคุณนาย กับ ลูกสาวของคนใช้

หากคุณเป็นเศรษฐินีที่มีเงินทอง วงศ์ตระกูลยาวนานมาตั้งแต่สมัยเจ้าคุณปู่ แต่ดันมีลูกสาวที่อารมณ์ร้ายเอาแต่ใจตัวเองผ่าเหล่าผู้ดี พึงสังวรไว้เลยว่านั่นไม่ใช่ลูกคุณหรอก แต่เป็นลูกสาวของคนใช้เก่าแก่ในบ้านคุณนั่นแหละ ส่วนลูกสาวที่แท้จริงของคุณโน่นแน่ะ ทำสวนล้างจานอยู่ในครัว เนื่องจากว่าคนใช้แกไม่อยากให้ลูกที่เกิดออกมาต้องตกระกำลำบาก จึงสับเปลี่ยนตัวกับลูกสาวของคุณผู้หญิง ให้ลูกสาวตัวเองกลายเป็นลูกผู้ดีมีเงินใช้ ส่วนลูกเจ้านายมาทำงานรับใช้ในบ้านของตัวเองแทน ภายหลังต้องไปพิสูจน์ DNA เอย แก้พินัยกรรมเอย กันเป็นการใหญ่    

นางร้ายเป็นบ้า

หลังจากเรื่องราวจบอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง นางร้ายใจโหดที่ฆ่าคนเป็นผักปลาโดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย ก็มักเป็นบ้า เข้าไปอยู่โรงพยาบาลศรีธัญญาในที่สุด

จบบริบูรณ์