อาร์ตตัวแม่ยังต้องแพ้ "แม่ตัวอาร์ต"

posted on 07 Mar 2009 22:25 by dekwad in One-Day-With-Oui

ผมเพิ่งรู้ว่าแม่อาร์ตแค่ไหนจากเหตุการณ์ต่อไปนี้

เมื่อซักสองเดือนที่แล้ว บ้านผมได้มีการซ่อมแซมกันขนานใหญ่

บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่ผมไม่ได้มาอยู่ประจำ จะมาเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์

ถมที่บ้าน ทำลานหญ้า ทาสีรั้วประตู ปูกระเบื้อง ติดเครื่องสูบน้ำ ทำหินทางเดิน เพลิดเพลินกันจริงๆ (ซ่อมบ้านยังคล้องจอง)

ตอนนี้ทำเสร็จมาประมาณเดือนนึงแล้วล่ะ

ทุกอย่างเรียบร้อยดี แต่มีปัญหาอย่างนึงนั่นคือ "สีทาบ้าน" เหลือ

มี "สีเหลือง" เหลือจากการทา "ประตูใหญ่" และ "รั้ว" รอบบ้านอยู่ครึ่งกระป๋อง

คุณแม่ผมก็เสียดาย ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี แกเลยตัดสินใจ นำสีเหลืองที่เหลือนั้นมาทารอบๆ "ตัวบ้าน"

เนื่องจากตัวบ้านค่อนข้างใหญ่ (นี่ไม่ได้จะอวดรวยว่าบ้านใหญ่นะ) ทำให้สีที่เหลืออยู่ไม่เพียงพอต่อความต้องการ จะปล่อยบ้านไว้อย่างนั้นก็ดูแปร่งๆ แกเลยไปซื้อสีเหลืองมาอีกกระป๋อง เพื่อทารอบตัวบ้าน

อาทิตย์ต่อมาตัวบ้านผมก็เป็นสีเหลืองๆ เรียบร้อยแล้ว

ปัญหาเกิดอีกแล้วครับ

แม้ว่าตัวบ้านจะใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ใหญ่ถึงขนาดต้องใช้สีจนหมดอีกกระป๋อง

ใช่ครับ สีเหลืองเหลืออีกแล้ว!!

คุณแม่เลยจัดแจงเอาสีที่เหลือมาทา "ชิงช้า" ในสนามหญ้า และ "ถังขยะ" ให้เป็นสีเหลืองอีกอย่าง

แต่เนื่องจากว่า แกกลัวว่าสีเหลืองจะเหมือนกันมากเกินไป เลยเกิดไอเดียว่าควรซื้อสีขาวมาผสมให้เป็นสีเหลืองที่อ่อนลง

ผสมเสร็จ แกก็ทาชิงช้าจนเป็นสีเหลืองไปอีกอย่าง

แต่เนื่องจากคุณแม่ไม่เคยผสมสีทำงานศิลปะมาก่อน แกเลยผสมสีขาวมากเกินไป

คราวนี้เลยเหลือทั้งสีเหลืองและสีขาวเลยครับ

ที่ผ่านมาผมไม่ค่อยได้มีส่วนร่วมในการทาสีเหล่านี้ซักเท่าไรเนื่องจากต้องไปสอบโน่นสอบนี่ทุกอาทิตย์ ได้แต่บ่นๆว่า "ไม่เหนื่อยหรือไง ทาโน่นทานี่อยู่ได้ บ้านจะเป็นสีเหลืองหมดแล้ว"

อาทิตย์นี้ผมสอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว

แม่ : "อุ๊ย เดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วยแม่ทาสีหน่อยนะ"

อุ๊ย : "แม่ ทาสีอีกแล้ว บลาๆ งุงิๆ"

ผมตอบอย่างไม่ค่อยพอใจซักเท่าไร แต่ก็ต้องจำใจช่วยแกไปเนื่องจากเป็นไฟท์บังคับ

วันรุ่งขึ้นจึงได้มีการทาสีที่ "ระเบียงหน้าบ้าน" อีกอย่าง

แม่อายุเกือบ 60 ของผมผสมสีเหลืองกับสีขาวอย่างไม่ชำนาญนัก พร้อมกับสอนผมว่าควรจับแปรงยังไง ทาสียังไงและเตรียมถุงมือพลาสติกให้อย่างเสร็จสรรพ (แม่ผมเป็นคนประหยัดมาก ถุงมือนี้แถมมาจากน้ำยาย้อมผม แม่ไม่ได้ใช้เลยเก็บเอาไว้)

"ระวังสีโดนมือนะ มันล้างลำบาก" แม่เตือนผมด้วยความเป็นห่วง เหมือนผมยังเป็นเด็กๆอยู่

เช้าวันนั้นผมกับแม่ช่วยกันทาสีระเบียงหน้าบ้านด้วย "สีเหลือง"

ในเวลาที่ช่วยกันนั้น ได้คุยอะไรกับแม่เยอะเลย บางเรื่องก็เป็นเรื่องที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน นานๆได้คุยกับแม่อย่างนี้ รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

ผมถามแม่ว่า

อุ๊ย : แม่ ทำไมเราไม่จ้างเค้ามาทาสีล่ะ มันจะได้สวยๆ

แม่ : ช่วยๆกันทาเดี๋ยวก็เสร็จ บ้านเราไม่ต้องสวยอะไรมากหรอก แค่ทุกคนมาช่วยกันก็พอแล้ว

นั่นสิเนอะ บ้านเราไม่ต้องสีสวยอะไรมากหรอก แค่สวยเพราะทุกๆคนในบ้านมีส่วนช่วยกันทำมันขึ้นมาก็พอแล้ว

บ้านผมมีด้วยกัน 4 คนมีพ่อ แม่ ผมและน้องสาว แต่ละคนก็จะมีสไตล์การตกแต่งบ้านแตกต่างกันออกไป

น้องสาว : ออกแนวแอ๊บแบ๊วอยากให้ตัวบ้านเป็นสีชมพู น้องผมเคยเลือกกระเบื้องรูป "กวางเรนเดียร์กับต้นคริสมาส" จะเอามาปู "ที่จอดรถ" ดีที่ผมยับยั้งไว้ได้ทัน ไม่งั้นที่จอดรถรูปกวางเรนเดียเนี่ย ผมคงไม่กล้าถอยรถเข้าน่ะครับ กลัวทับกวางเรนเดียของมันตาย

แม่ : ไม่สนใจว่าสีจะ macth กันหรือไม่ ขอให้ประหยัดก็พอ สีไหนเหลือก็เอามาทาๆ

พ่อ : ไม่ออกความเห็น แต่จะมาบ่นตอนหลังถ้าไม่ดี 55+

บ้านผม แม้จะไม่ได้ถูกออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง สีอาจไม่สวยงามจนอาจารย์เฉลิมชัยต้องชมเชยว่าเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอก

แต่ก็มีกระเบื้องกวางเรนเดียร์ของน้องสาวผม (ซึ่งเอาไปปูบริเวณระเบียงแทนที่จอดรถ) มีบ้านสีเหลืองที่ทาโดยคุณแม่ (ใครจะมาบ้านผม สังเกตได้ง่ายมากครับ บ้านสีเหลืองตั้งแต่รั้วยันตัวบ้าน) มีเสียงบ่นโน่นบ่นนี่โดยคุณพ่อ ผมว่าทุกๆอย่างนี้แหละที่ทำให้บ้านนี้เป็นบ้านของผม

เย็นวันนั้นเอง

อุ๊ย : แม่ อาทิตย์หน้าทาสีที่ไหน???

ป.ล.

สรุปสิ่งที่เป็นสีเหลืองในบ้านผมตอนนี้ก็มี "ประตูใหญ่" "รั้ว" "ตัวบ้าน" "ชิงช้า" "ถังขยะ" และ "ระเบียงหน้าบ้าน"
สีเหลืองหมดแล้วครับ (ดีใจมากๆ) บ้านผมจึงจะไม่มีส่วนไหนเป็นสีเหลืองอีกแล้ว แต่อย่าลืมว่าสีขาวยังอยู่
เมื่อวานเลยทาสีขาวที่เสาหน้าบ้าน 3 ต้นและปีนบันไดขึ้นไปทาคานให้เป็นสีขาวบริสุทธิ์
โชคร้ายที่สีขาวยังไม่หมด สงครามนี้คงยืดเยื้อ และคงยังไม่สิ้นสุดในเร็วๆนี้แน่นอนครับ

นินทาแม่นิดหน่อย

ตอนแม่ให้ไปหยิบบันได แม่บอกว่า "อุ๊ย ไปหยิบเก้าอี้ในห้องเก็บของหน่อย"
ไอ้เราก็ไปดู "ไม่เห็นมีเก้าอี้ตรงไหนเลยแม่"
แม่เลยต้องเดินมาดูเองพร้อมกับบ่นว่า "จะให้หยิบบันได พูดเป็นเก้าอี้ พูดผิดนิดหน่อย ก็ไม่เข้าใจเลยนะ ทีพ่อพูดผิดนะ แม่ยังรู้เลยว่าเค้าอยากได้อะไร บลาๆๆๆ"
อุ๊ย : - -"