เพลงแปลง:ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ ไม่รู้จักใครเลย
เหตุเกิดในร้านเสื้อผ้าที่ Platinum
posted on 13 Mar 2009 18:14 by dekwad in One-Day-With-Ouiเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ไปซื้อเสื้อผ้าที่ประตูน้ำกับพี่สาวของผม
เอารถไปจอดที่เซ็นทรัลเวิร์ลแล้วเดินเท้าไปยังห้างสรรพสินค้าแพลตตินั่ม
ตอนไปถึงก็โทรไปรายงานแม่
อุ๊ย : แม่ นี่มาซื้อของที่ห้าง "แพลตตินั่ม" นะ
แม่ : หา ไปทำอะไรที่ "พระที่นั่ง"
อุ๊ย : ..... (มาเยี่ยมชมสถาปัตยกรรมมั้ง คุณแม่)
เป้าหมายของการซื้อเสื้อผ้าครั้งนี้ คือเสื้อผ้าแบบกอล์ฟ-ไมค์ ไม่รู้จะนิยามยังไงเหมือนกัน แต่คงเป็นเสื้อผ้าที่วัยรุ่นตอนนี้ชอบใส่กัน (อยากย้อนวัยบ้าง)
เดินอยู่ไม่กี่สิบก้าวก็ไปปิ๊งกับร้านนึงครับ กอล์ฟ-ไมค์ มากๆ
พี่สาวผมทักทายเจ้าของร้านอย่างคุ้นเคย
อี้ชุน : อ้าว นี่ย้ายมาฝั่งนี้แล้วเหรอคะ
อุ๊ย : เอ่อ - -" นี่เจ๊จดจำได้ทุกร้านเลยเหรอเนี่ย ว่าร้านไหนเคยตั้งตรงไหน ย้ายไปไหนมาไหนบ้าง
คิดไม่ผิดจริงๆที่ชวนเจ้มา
เข้าไปในร้านปุ๊บ ก็มีพนักงานขายหญิงมีอายุหน่อยคนนึงเข้ามาดูแลให้การต้อนรับ แกพูดไม่ค่อยชัดด้วย แต่เป็นพนักงานขายที่กระตือลือร้นเป็นอย่างยิ่งมากๆๆๆๆๆ อยากจะจ้างมาช่วยขายของที่บ้านจริงๆ
พนักงาน : ตัวนี้ก็สวยนะ ตัวนั้นก็สวยนะ ตัวโน้นก็สวยนะ บลาๆๆ
พี่พนักงานแนะนำเสื้อผ้าใหม่ๆใส่ผมและพี่สาวยังกับรัวกระสุน ไม่ให้ผมได้ตั้งตัวเลย ไม่มีเวลาแม้กระทั่งเหลือบตาดูว่า "เสื้อไหนวะที่เค้าแนะนำ"
ยังไม่พอแค่นี้
พนักงาน : เอาสีขาวมั้ย หรือว่าเอาสีเหลือง สีดำตัวนั้นก็ขายดีนะ ชอบเป็นแบบกระดุมหรือว่าซิบ แขนยาวอย่างนี้มั้ยล่ะ เออ หรือว่าเอาคอวี แบบไม่มีปกก็มีนะ ดูเปล่า เดี๋ยวพี่ไปหยิบมาให้ บลาๆๆๆๆๆๆๆๆ
โว้ยยยยยยยยยยยย ขอเวลาคิดซักกะติ๊ดนึงได้มั้ยเนี่ยยยยยยย
ภาพเสื้อตัวเก่าวิ่งผ่านรูม่านตายังไม่ทันถึงสมองเลย ไม่ทันจะได้คิดว่าสวยหรือไม่สวย เหมาะกับเรารึเปล่า แกก็เอาเสื้อตัวใหม่มาให้ดูแระ ปวดหัวมาก
อุ๊ย : เอ่อ พี่ครับ ขอเวลาคิดแปบนึงนะครับ เดี๋ยวลองเลือกดูเองก็ได้
พี่พนักงานเค้าเลยเดินไปหยิบเสื้อในสต๊อก ทำให้ความวุ่นวายตอนนั้นดูสงบลง ชีพจรผมค่อยๆเต้นช้าลง หลังจากตื่นเต้นกับเสื้อผ้าหลากหลายสีสันที่พี่เค้า present ให้ดู
ตอนนั้นผมเลือกๆดูก็เกิดปิ๊งเสื้อแขนยาวสีขาวตัวนึงเลยมาถือไว้ในมือ
พี่พนักงานคนเดิมเดินมาถาม ขณะที่ผมเลือกซื้อเสื้ออีกว่า
พนักงาน : เอาตัวนี้เหรอ
อุ๊ย : อ่อ ใช่ครับ เอ่อคือ.....
พนักงาน : ทั้งหมด 300 บาท!!
เฮ้ย!! ยังเลือกไม่เสร็จเลย ใครส่ง ems ไปบอกฟระ ว่าจะกรูจะเอาแค่ตัวเดียว
อี้ชุน : เอ่อ เดี๋ยวเลือกดูอีกอ่ะค่ะ
เหตุการณ์ดำเนินไปเรื่อยๆ เราสองคนก็เลือกเสื้อผ้า โดยมีพี่พนักงานคอยแนะนำเสื้อผ้าว่าตัวนี้ดีไม่ดียังไง
ผมเลือกอีกตัวนึงเป็นสีเขียว
พนักงาน : ตัวนี้ก็ดีนะ พี่เบิร์ดใส่
อุ๊ย : เบิร์ดไหนครับ
พนักงาน : เบิร์ด ธงชัยไง รู้จักเปล่า
อุ๊ย : 'อ๋อเหรอครับ คิดว่าเบิร์ด ธงธง ม๊กจ๊ก' (เอ่อ หน้าตากรูไม่น่ารู้จักพี่เบิร์ดเหรอเนี่ย)
ไปดูอีกตัวสีชมพู
พนักงาน : ตัวนี้เป็นที่นิยมมาก พี่เคน ธีรเดชยังใส่
อุ๊ย : หา!! เอาตัวนี้เลยครับ อยากใส่แบบพี่เคน
พนักงาน : อ๋อ พอดีแบบนี้ size M หมดไปแล้ว เหลือแต่ L
อุ๊ย : อ้าว (บอกกรูให้อยากทำไมเนี่ย) อยากใส่แบบพี่เคนซะหน่อย
พี่เค้าน่าจะไปเป็นพิธีกรรายกายดาวกระจายเนอะ ดูกูรูเรื่องดาราดี ใครใส่เสื้อแบบไหน สีอะไร แกรู้หมด
หลังจากนั้นผมเลือกซื้อต่ออีกหน่อย ระหว่างนั้นก็แซวแก ไปเรื่อยๆ
อุ๊ย : สีน้ำตาลตัวนั้นใครใส่ครับ
อุ๊ย : ตัวนี้มีดาราใส่ป่ะเนี่ย ไม่มีไม่เอานะ
ขนาดชี้ส่งเดชถามไปมั่วๆ บางตัวแกก็ยังสามารถตอบได้อีกนะว่าใครใส่ (มีตัวนึงเจี๊ยบ เชิญยิ้มใส่)
ตัวไหนตอบไม่ได้แกก็ยิ้มแหยๆ
สุดท้ายผมได้เสื้อมา 6 ตัว เป็นแขนสั้น 4 ยาว 2 มีคอทุกแบบครับไม่ว่าจะเป็นคอวี คอปก คอกลมและคอเป็นเอ็น (ล้อเล่น)
พี่คนนั้นก็จัดแจงใส่ถุงคิดเงินให้เป็นอย่างดี
ต้องขอขอบคุณพี่พนักงานคนนั้นนะเนี่ย ที่ทำให้ผมสามารถเลือกซื้อเสื้อผ้าที่หลากหลาย
ขอบคุณจริงๆครับ
ไว้จะเซ็นสัญญายืมตัวให้มาช่วยขายของที่บ้าน ไม่รู้ผู้จัดการพี่เค้าจะว่าเปล่า 55+
ไปแพลททินั่มทีไร แอบหลงทางทู๊กกกที
ร้านเยอะจนมึนงง
#1 By i' FY on 2009-03-13 19:39