เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ส่วนจะนานเท่าใดนั้นไม่มีใครสามารถทราบได้ (มึงบอกทำไม)

พื้นที่บริเวณจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเคยเป็นโรงฆ่าสัตว์มาก่อนครับ (คนขวัญอ่อนอ่านได้ครับ รับประกันว่าไม่ใช่เรื่องผี)

ชาวบ้านที่อาศัยอยู่แถวนั้นก็จะนำสัตว์ที่ตนเองเลี้ยงส่งให้กับโรงฆ่าสัตว์ที่นี่

ก่อนที่จะทำการเชือดสัตว์ คนงานเขาก็จะนำเชือกมาผูกสัตว์ มัดไว้ไม่ให้มันหนี

บริเวณนี้จึงเรียกว่าที่ "รัดสัตว์"

ต่อมาเพี้ยนมาเป็นคำว่า "รัดสาด" จนเป็นคณะ "รัฐศาสตร์" ในปัจจุบัน (โคตรแถ)

หลังจากที่ฆ่าสัตว์เหล่านั้นแล้ว ก็ทำการแล่เนื้อส่งขายที่ตลาดสามย่าน โดยมีน้องจีฉ่อย (ตอนนั้นยังสาวอยู่) เป็นตัวแทนจำหน่าย

ส่วนเศษซากที่เหลือจากการชำแหละก็นำไปทิ้งไว้บริเวณใกล้ๆกัน

ชาวบ้านเดินผ่านไปผ่านมาก็เรียกที่บริเวณนี้ว่าที่ไว้ "เศษสัตว์" 

ต่อมาคนเรียน "เศษสาด" จนสุดท้ายเพี้ยนมาเป็นคณะ "เศรษฐศาสตร์" ในปัจจุบัน

บางคนถามว่า "ทำไมต้องมาทิ้งซากสัตว์บริเวณนั้นด้วยล่ะ"

ก็เพราะว่าตรงนั้นเคยเป็นวัดน่ะสิ (ยืนยันอีกครั้งว่าไม่ใช่เรื่องผี)

วัดนี้ไม่ปรากฎหลักฐานแน่ชัดว่าชื่อวัดอะไร

มีแต่หลักฐานที่ว่าวัดนี้มีทั้งพระและแม่ชีอยู่ในวัดเดียวกัน

ตอนนั้นมีหลวงพี่รูปหนึ่งค่อนข้างเกเร ชอบแอบไปคุยกับแม่ชีสองต่อสองที่ศาลาใกล้ๆกันนั้น

ต่อมาเรื่องนี้ไปถึงหูเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสโกรธมากจึงออกมาตรการให้พระกับแม่ชีแยกกันอยู่

โดยสร้างบ้านสำหรับแม่ชีโดยเฉพาะ

ชาวบ้านเรียกที่ตรงนั้นว่า "บ้านชี" นานวันเข้าก็เพี้ยนเป็นคณะ "บัญชี" ในปัจจุบัน

ส่วนพวกพระก็แยกไปสร้างวัดอีกฝั่งหนึ่ง โดยให้ถนน "พระรามสี่" คั่นกลางไว้ ปัจจุบันก็คือ "วัดหัวลำโพง"

ศาลาที่หลวงพี่เกเรรูปนั้นชอบไปเกี้ยวพาราสีแม่ชี ต่อมาชาวบ้านก็เรียกศาลานั้นว่า "ศาลาพระเกี้ยว" 

ใกล้ๆ กับคณะบัญชี ก็เคยเป็นร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุดมาก่อน 

หลายปีผ่านไปเกิดอุทกภัยครั้งยิ่งใหญ่ น้ำท่วมไปซะทุกที่

ร้านยาแห่งนี้โดนน้ำท่วมอย่างหนัก จนยาน้ำทั้งหมดในร้านหก เอ่อท่วมในตัวบ้าน

เถ้าแก่ร้านยาก็เรียกคนงานมาวิดน้ำรวมถึงต้อง "วิดยา" ที่หกทั้งหมดด้วย

เถ้าแก่ทนขาดทุนไม่ไหว สุดท้ายต้องปิดกิจการไป จากที่ที่เคย "วิดยา" ก็กลายมาเป็นคณะ "วิดยา" หรือคณะ "วิทยาศาสตร์" ในปัจจุบัน

ในปีเดียวกันนั้น บริเวณสามแยกปากหมาหวานก็โดนน้ำท่วมเหมือนกัน

พวกผู้ชายที่ชอบมานั่งแซวสาวๆบริเวณสามแยกนี้ ก็ต้องมาวิดน้ำกันเป็นการใหญ่

เนื่องจากมีผู้ชายอยู่เยอะ แต่ละคนก็อารมณ์ร้อน พอเห็นใครไม่ช่วยก็จะตะโกนด่าไปว่า

เฮ้ยพวกมึงอ่ะ ช่วยกัน "วิดสิวะ"

"วิดสิวะ" "วิดสิวะ"

ภายหลังเพี้ยนเป็น "วิดสะวะ" เป็นที่มาของคณะ "วิศวกรรมศาสตร์" ในปัจจุบัน

ป.ล.1 เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีเรื่องจริงซักนิดเดียว โกหกทั้งเพ

ป.ล.2 เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พี่ๆบ้านรับน้อง (บ้านหวัง) เล่าต่อๆกันมา เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเล่ากันแล้วก็เลยกลัวว่ามันจะสูญหายไป จึงเอามาเขียนไว้ บางอันก็แต่งเพิ่งเองอีกนิดหน่อยเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน

ป.ล.3 แต่งเรื่องมั่วๆอย่างนี้ สนุกจริงๆครับ

ป.ล.4 พาดพิงอะไรมากเกินไป ขออภัยมาใน ณ ที่นี้