เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

เมื่อเช้าเปิด Exteen ดู ตกใจมากกกกกกกกก

ที่ Update นี่มีแต่เรื่องเกี่ยวกับอดีตชาติ

ไม่น่าเชื่อว่าความคิดของคนๆนึงที่คิดเรื่องมั่วๆขึ้นมาเกี่ยวกับชาติก่อน (คิดขึ้นมาเอง) จะมีอิทธิพลต่อชาว Exteen ขนาดนี้ 55+

ขอบคุณ อ.จิ๊บ ที่หาอะไรมาให้พวกเราเล่นนะครับ

กลับมาเรื่องเที่ยวญี่ปุ่นที่ดูจะไม่มีวันจบสิ้น (ชักจะลืมๆเหตุการณ์ไปบ้างแระ)

(เรื่องมันไม่ค่อยมีอะไรหรอก แต่เมิงเล่านานมาก)

ตอนนี้เป็นช่วงหลังจากที่กลับจากวัดโคมแดงอาซากุสะครับ 

เดินทางกลับโรงแรม

หลังจากกลับจากวัดโคมแดงอาซากุสะ ผมและพวก(ดูเหมือนแกงค์นักเลง)ได้แวะซื้อข้าวกล่องกลับไปกินที่โรงแรมกัน

แต่ผม "อุ๊ย" ชายหนุ่มผู้คลั่งไคล้ในปลาแดก เอ้ย ปลาดิบ จึงไม่พลาดที่จะลองลิ้มชิมรสปลาดิบแบบ Original ที่ประเทศญี่ปุ่นซักครั้ง

ผมซื้อเบนโตะข้าวหน้าปลาดิบมาชุดนึงครับ ราคา 1000 เยน T T

(ผมไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะว่าหิวมาก กินหมดแล้วค่อยนึกได้ เออ ลืมถ่ายรูป!! ถ้าถ่ายตอนหมดมามันคงดูไม่ดีเท่าไร กลัวใครหลายๆคนอิจฉาน่ะครับ ฮ่า ฮ่า)

หลังจากเลือกซื้อเสร็จ พวกเราก็ขึ้นรถไฟกลับโรงแรมที่เมือง Sugamo อย่างเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

เมื่อยจริงๆ ครับ แต่ละคนหมดสภาพแบบดูไม่ได้อาจเป็นเพราะบนเครื่องบินไม่ค่อยได้นอนกันด้วย

(นี่ยังไม่หมดวันอีกเหรอ ฮา)

อาการเลือดไหลในจมูก

สภาพอากาศเหน็บหนาวของที่นี่เล่นงานผมตั้งแต่วันแรกเลยครับ

ผมรู้สึกได้ว่าริมฝีปากล่างของผมมันแห้งกรังเหมือนทุ่งนาหน้าแล้ง จนแทบไม่มีความรู้สึกอะไร

ส่วนในจมูกก็รู้สึกได้ว่ามีเลือดแห้งๆ อยู่ (เป็นอย่างนี้ตลอดทริปเลย)

ท่านคิดว่าที่ผมเลือดกำเดาไหลเป็นเพราะสาเหตุใด

1. เห็นสาวญี่ปุ่นใส่กระโปรงสั้นมากไป

2. อากาศแห้งมากไป

ตอนแรกคิดว่าเป็นข้อแรกเหมือนกันครับ แต่พอคิดอีกทีผมเองคงไม่ลามกถึงขนาดเลือดกำเดาไหลอย่างนั้น เพราะฉะนั้น คำตอบคือข้อ 2 ครับ (ไม่รู้เหมือนกัน ย่อหน้านี้พูดไปมั่วๆแบบไม่มีสาระ แค่อยากบอกว่าจมูกมีเลือดออกเฉยๆ)

ภายในโรงแรมเล็กๆ

โรงแรมที่นี่เป็นโรงแรมเล็กๆครับ ตั้งอยู่ท่ามกลางอาบอบนวด 2500 เยนบ้าง 3000 เยนบ้าง แต่ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรมาก (นี่ขนาดไม่สนใจนะเนี่ย)

ห้องที่นี่ก็จะเล็กๆ มีแค่เตียงเดี่ยวเล็กๆ กับโซฟาตัวนึง นี่ก็เต็มห้องแล้วครับ

ห้องน้ำก็เล็กๆ มีอ่างเล็กๆ ผมยืนอาบน้ำทีเสียงดังปึงปังๆ แบบเวลาถูตัวข้อศอกก็ไปกระแทกกับฝาห้องน้ำครับ มันแคบจริงๆ

อ้อ ห้องน้ำโรงแรมในญี่ปุ่นจะเหมือนกล่องห้องน้ำสำเร็จรูปอ่ะครับ ฝาผนังและอ่างน้ำจะเป็นเหมือนพลาสติกหรือไฟเบอร์อะไรซักอย่าง(เรียกไม่ถูก) ไม่ได้ทำจากปูนเหมือนบ้านเรา  

ส่วนทีวีที่นี่มีลักษณะพิเศษครับ คือมีช่อง AV (Adult Video ออกเสียงว่า "อะเด้า วีดีโอ") ด้วย

ผมเองเปิดเจอช่อง AV นี้ด้วยความบังเอิญครับ เปิดไปเห็นฉากที่เป็นสาวนักเรียนญี่ปุ่นใส่กระโปรงสั้นนั่งอยู่บนโซฟา

ผมเห็นเป็นนักเรียน เลยเปิดดูต่อเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นช่องเกี่ยวกับการศึกษาของประเทศเค้าน่ะครับ ผมอยากรู้ว่าการศึกษาของที่โน่นต่างจากประเทศไทยอย่างไรบ้าง (ฟังขึ้นมั้ย)

สรุปว่าเป็นการศึกษาเหมือนกัน แต่เป็นเพศศึกษา

วินาทีที่ผมรู้ว่ามันคือหนังโป๊ ผมหลับตาปี๋ รีบปิดทีวีแล้ววิ่งออกไปนอกห้องทันทีเลยครับ!!

วิ่งไปล๊อคประตูแล้วเข้ามาเปิดทีวีดูใหม่ (ฮ่วย นึกว่าเป็นคนดี)

ดูอีกสองสามนาที กำลังเพลินๆ ทีวีก็ดับ หน้าจอขึ้นว่าให้ไปจ่ายเงิน 200 เยนที่เค้าท์เตอร์ถ้าจะดูต่อ

อย่างนี้สินะที่เค้าเรียกว่า "หลอกให้อยาก แล้วจากไป"

(ทุกโรงแรมจะมีอย่างนี้หมดเลยครับ ประเทศเค้าเปิดเผยดีเนอะ)

อุ๊ยกับจิ๋มท่องราตรี

อย่าเพิ่งคิดทะลึ่งนะครับ ผมอธิบายได้ 

ผมเองมีน้องที่จุฬาฯ มาเรียนอยู่ที่นี่เหมือนกันครับ ชื่อ "ตาล" แต่เนื่องจากตาลมีหลายคน คนนี้ตัวเล็กเลยเรียกว่า "ตาลจิ๋ว" ภายหลังเพี้ยนเป็น "ตาลจิ๋ม" สุดท้ายเรียกย่อๆว่า "จิ๋ม" (น่าสงสารน้องเค้าเนอะ)

ผมกับจิ๋มนัดเจอกันตั้งแต่ที่เมืองไทยแล้ว บอกว่าพร้อมวันไหนให้โทรมานัดก่อนเผื่ออยู่คนละที่

วันนี้น้องเค้าโทรมาพอดีครับ

จิ๋ม : ฮัลโหล วันนี้พี่อุ๊ยว่างเปล่า ออกมาเจอ "จิ๋ม" เลยมั้ย

ผมอึ้งซักพัก คิดว่าผู้หญิงโรคจิตที่ไหนฟะ มาเรียกให้ไปเจอจิ๋ม แต่ก็นึกได้ อ่อ ไอ้ตาลจิ๋ม นี่เอง

อุ๊ย : ดีๆ จิ๋ม นี่พี่อุ๊ยอยู่ Sugamo อ่ะ แต่เหนื่อยๆ เดินมาทั้งวัน เมื่อคืนก็ไม่ได้นอน บลาๆๆ (หาเหตุผลมาอ้างเพราะขี้เกียจไป ตอนนั้นเมื่อยมาก)

จิ๋ม : อ้าวเหรอ นี่จิ๋มอยู่สถานี Sugamo แล้ว

เอ่อ บังคับขืนใจกันมากๆ จะไม่ไปก็กระไรอยู่

อุ๊ย : งั้นซักสองทุ่มโทรมาใหม่นะ นั่งพักแป๊บนึง

จิ๋ม : ได้ๆ

20.00 น. (ตรงเวลามากๆ)

จิ๋ม : พี่อุ๊ย เจอกันที่ร้าน 100 เยนนะ

อุ๊ย : หา อะไรคือร้าน 100 เย...

ตึ้ดๆๆๆๆๆ

มันวางไปแระ มันใช้โทรศัพท์สาธารณะโทรมาอีกเลยโทรกลับไม่ได้

เอาละสิ ร้าน 100 เยนคืออะไร มันอยู่ซอกไหนของประเทศญี่ปุ่น

ผมลากขาลงมาชั้นล่าง ลมหนาวโชยมากระทบ ร่างของผมสะท้านขึ้นครานึง (มึงบรรยายโวหารเกินไปแระ)

ชายวัยกลางคนใส่ชุดสูทยืนอยู่หน้าร้านอาบอบนวด 3000 เยน หันมามองผม

เอาวะ ลองเข้าไปถามเค้าซักหน่อย

อุ๊ย : Excuse me. Where is the 100 yen .....

ลุง : No no  3000 yen.

รู้สึกได้ทันทีว่าคุยกันคนละเรื่องแระ

3000 เยนในความหมายลุง มันไม่ใช่ร้าน 100 เยนของผมแน่ๆ

อุ๊ย : เอ่อ How can I go to 100 yen shop?

ลุง : (พูดอะไรไม่รู้ แล้วชี้ไปที่รูปสาวๆหน้าร้าน ทำท่าเชื้อเขิญ)

อุ๊ย : เอ่อ Thank you

ผมเดินหนีออกจากคุณลุง 3000 เยน เดินออกจากตรอกนั่นอย่างเลื่อนลอย

"3000 เยนแพงไป" 

เย้ย!! ไม่ใช้แระ

ผมคิดว่า "เราจะไปร้าน 100 เยนยังไง"

ผมเดินออกไปหน้าซอย เห็นหญิงสาวคนนึงกำลังไขกุญแจจักรยาน ผมเลยถือโอกาสเข้าไปถามว่า

อุ๊ย : อะแฮ่ม Excuse me (ทำเสียงหล่อ พร้อมขยิบตาซ้ายหนึ่งที)

หญิงสาว : (มึงตาเจ็บเหรอ)

อุ๊ย : เอ่อ How can I go to 100 yen shop?

หญิงสาว : 100 yen?

อุ๊ย : เยสๆ

หญิงสาวชี้มือไปในร้านที่เธอจอดจักรยานอยู่

เราสองคนกำลังคุยกันหน้าร้านขายของร้านนึงครับ ผมมองขึ้นไปที่ป้ายด้านบน เป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ มีที่อ่านออกก็แค่ตัวเลข 100

แต่อ่านไม่ออกก็พอจะเดาได้ครับ ว่าไอ้เนี่ยแหละ ร้าน 100 เยน 

นี่เรากำลังถามหญิงสาวว่า "ร้าน 100 เยนอยู่ไหน" ที่หน้าร้าน 100 เยนเหรอเนี่ย

อุ๊ย : Thank you 

เพล้งงงงงงงงง

งามหน้ามั้ย ชายไทย

ผมยืนรอที่หน้าร้าน 100 เยนซักพัก จิ๋มก็ยังไม่มาซักที จนกระทั่งโทรศัพท์ดังขึ้น

จิ๋ม : พี่อุ๊ย อยู่ไหน นี่ตาลอยู่หน้าร้าน 100 เยน

อุ๊ย : เนี่ย พี่อุ๊ยก็อยู่หน้าร้าน 100 เยน

จิ๋ม : หรือว่าเราอยู่คนละร้านกัน ร้าน 100 เยนมันมีหลายที่

กรรม

ร้าน 100 เยนเป็นร้านขายของโชว์ห่วยที่สินค้าทุกชิ้นจะมีราคาเดียวคือ 100 เยน น่าจะคล้ายๆเซเว่นบ้านเรา

ดังนั้นการนัดเจอกันหน้าร้าน 100 เยนที่เมือง Sugamo ก็เหมือนกับการนัดว่า

"เจอกันหน้าเซเว่น ที่บางกะปินะ"

แล้วมันจะเจอกันมั้ยเนี่ย มันมีเป็นสิบสาขาเลย

ดังนั้นเราวางแผนกันใหม่

จิ๋ม : นี่ตาลอยู่ในสถานีอ่ะ พี่อุ๊ยเดินมาหาหน่อยได้มั้ย ตาลเพิ่งมาอยู่ ไม่ค่อยรู้ทาง

อุ๊ย : (เอิ่ม คุณน้องเพิ่งมาอยู่ แต่กรูเพิ่งมาเมื่อเช้า)

เลยประชดไปว่า

อุ๊ย : ได้ๆ เดี๋ยวพี่อุ๊ยเดินไปหา พี่อุ๊ยรู้ทางดีเพราะเพิ่งมาเป็นครั้งแรก

จิ๋ม : ค่ะๆ (วางหู)

ป่อย!! เอาจริงเหรอเนี่ย

ประชดประชันดันเชื่อว่าจริงอีก 

ผมเดินเข้าไปหาจิ๋มในสถานี แต่หายังไงก็หาไม่เจอครับ จนกระทั่งน้องเค้าโทรมาอีกครั้ง

อุ๊ย : หาไม่เจออ่ะ จิ๋มเห็นอะไรบ้าง ตรงนั้น

จิ๋ม : ตาลคุยที่ตู้หน้า KFC

อุ๊ย : เออๆ เห็น KFC แระ เดี๋ยวเดินข้ามไปหาอย่าเพิ่งวางหูนะ (ผมกลัว KFC จะมีหลายสาขาอีก)

ผมถือสายเดินข้ามถนนไปและแล้วพบก็ได้พบน้องตาลแล้วครับ

อุ๊ย : เออๆ เห็นจิ๋มแล้ว (อย่าคิดไกล) แค่นี้นะ

ตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มครึ่งแล้วครับ กว่าจะหากันเจอนานมาก แม้ว่าจะดึกแต่ที่ Sugamo ยังคึกคักมากๆ ร้านราเมนยังเต็มไปด้วยผู้คน ร้านเกมปาจิงโกะยังมีเสียงอึกทึกดังออกมา พวกเราเดินเล่นชมแสงสีของเมืองซูกาโม่ รับลมหนาวที่เสียดแทงยิ่งกว่าตอนกลางวันซะอีก

พวกเราเดินไปที่ห้างเซยูที่อยู่แถวนั้น ด้านล่างเป็น supermarket มีร้านขายข้าวปั้นปลาดิบที่ลดราคา 30% เหลือแค่ไม่ถึง 1000 เยน

อยากซื้อมากกกกกกกกกก แต่เพิ่งกินปลาดิบไปเมื่อตะกี้เอง เลยให้สัญญากับแม่ค้าไว้ว่า

"I will be back next time" 

เราสองคนเดินออกมาด้านนอกอีกครั้ง

ตอนนั้นผมคุยอะไรกับจิ๋มไม่รู้

จำได้แต่ว่าจิ๋มไม่เชื่อที่ผมเล่า ผมเลยส่งเสียงดังว่า "จริง จริง"

คนญี่ปุ่นที่เดินสวนกันสี่ห้าคน ถึงกับหันมามอง

จิ๋มมีท่าทีตกใจเล็กน้อย ผมก็ถามว่า "อะไรเหรอ"

แกก็ไม่ยอมตอบ ระหว่างที่เดินผมเลยเซ้าซี้

"จริง จริง"

"อะไร คือ จริง จริง"

"จริงๆ แปลว่าอะไร"

ผมพูดอย่างนี้มาตลอดทาง คนญี่ปุ่นเดินผ่านก็เยอะ บางคนก็หันมามอง

ในที่สุดจิ๋มทนไม่ไหวกระซิบเบาๆว่า

"คำว่า "จริง" ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าไอ้นั่นของผู้ชาย"

อุ๊ยอึ้งไปซักพัก

"โอย นี่กรูเจี๊ยวมาตลอดทางเลยเหรอเนี่ย"

22.00 น.

ตาลจิ๋วขอตัวกลับก่อนเพราะว่าพรุ่งนี้มีเรียนเช้า

เวลาที่อยู่ด้วยกันสั้นกว่าเวลาที่ตามหากันอีก

อย่างไรก็ตาม พี่อุ๊ยขอขอบคุณตาลจิ๋วมากๆ

ขอบคุณจริงๆ

วันที่แสนเหน็ดเหนื่อย

ผมเดินกลับโรงแรมอย่างเปล่าเปลี่ยว ลมหนาวตอนนั้นเย็นเกินกว่าที่เสื้อแขนยาวของผมจะต้านไหวแล้ว

มือผมเย็นมากจนอยากจะเกาะกุมมืออุ่นๆของใครซักคน ให้มาเดินอยู่ข้างกาย (ฮิ้วววววว)

ผมเดินเข้าตรอกที่มีร้าน 100 เยนอยู่หน้าปากซอยพลางส่งยิ้มให้กับลุง 3000 เยน ให้แกมีความหวังเล่นๆ ก่อนที่จะขึ้นโรงแรมไป

ผมอาบน้ำในห้องน้ำอันคับแคบ ส่งเสียงดังปึงปัง ปึงปัง น้ำอุ่นทำให้รู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากอาบเสร็จก็ผลัดเสื้อยูกะตะ ตอนนั้นน้าผมเมาหลับไปเรียบร้อยแล้ว 

ผมนอนลงบนเตียงอันนุ่มนิ่ม รู้สึกว่าอวัยวะที่มีความสุขที่สุดของผมตอนนี้น่าจะเป็น "ขา" ของผมที่ได้พักผ่อนหลังจากทำหน้าที่อย่างหนักมาตลอดวัน 

หนึ่งวันที่แสนเหน็ดเหนื่อยได้ผ่านพ้นไป การผจญภัยของวันใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

และแล้ว ชายหนุ่มก็ม่อยหลับลงช้าๆ

ป.ล. เค้าตื่นมาตอน ตี 1 ครึ่ง     ตอนนั้นเค้ากลัวผีจูออนมากเลยอ่า

โคตรหลอนจ๊าดดนัก