เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

หลังจากที่ฮากันตาเหลือกตาลานกันในเอนทรี่ที่แล้ว เอนทรี่นี้จะพาไปเที่ยวชิวๆ แบบไม่ต้องตลกอะไรกันมากกันนะครับ 

วันนี้เป็นวันที่สองของทริปญี่ปุ่นครั้งนี้ ซึ่งเป็นวันที่ผมเบื่อมากเพราะกิจกรรมของวันนี้คือ "การช๊อปปิ้ง"

สำหรับบรรดาสาวๆ พอได้ยินคำนี้อาจดี๊ด๊า ตื่นเต้น ดีใจไปกันใหญ่ จนแทบจะกรีดร้องออกมา

แต่สำหรับหนุ่มๆ พอได้ยินคำคำเดียวกันนี้ ผมว่าร้อยทั้งร้อยต้องคิดในใจว่า "งานเข้ากรูแระ"

แต่ไม่เป็นไรครับ สิ่งที่ผู้ชายทำได้ก็มีแค่ ส่งยิ้มหวานให้พร้อมกับกล่าวกับเธอว่า "ไปก็ได้จ้ะ" (ขัดขืนไม่ได้เด็ดขาดดดดดดดดด)

วันนี้พวกเราเดินทางไปย่านอิเล็กทรอนิกส์ Akihabara , เที่ยวชมย่านสาวงาม Shinjuku และรับลมหนาวที่สะพานสายรุ้ง ครับ (เล่า 3 ที่รวดเลย เพราะว่าวันนี้ไม่ค่อยมีอะไรซักเท่าไร แต่ถ้ามุมมองบรรดาน้องสาวผมมีแน่นอนครับ)  

ย่านอิเล็กทรอนิกส์ Akihabara

เนื่องจากเมืองเค้าค่อนข้างแออัดคับแคบ

ทำให้ไม่ค่อยมีที่จอดรถซักเท่าไร

ที่จอดรถหลายชั้นแบบในภาพจึงมีให้เห็นอยู่ทั่วไปครับ

บ้านเราน่าจะมีมั่งเนอะ

(ถ้าจอดบนสุดมันจะเอาลงยังไงฟะ)

แหม่ แต่หัววันเชียวนะ

สถานีรถไฟช่วงเช้าๆ คนเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถึงแล้ว Akihabara (อ่านออกกันเปล่า (ถ้าอ่านออกสอนผมด้วย))

ถ้าอยากได้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น พวกกล้องหรือโน้ตบุ๊ค

แนะนำให้มาที่นี่ครับ มีให้เลือกหลากหลายมาก

พยายามดูราคาหลายๆร้าน บางร้านราคาใกล้ๆกับไทย

แต่ว่าคุณภาพน่าจะดีกว่าเยอะครับ

มีแต่ตึกที่เต็มไปด้วยสีสัน

ขอเสียของตากล้องคือไม่ค่อยมีรูปตัวเอง

พอเห็นอะไรที่สะท้อนหน่อยก็ถ่ายแระ 

วันนี้หล่อมั้ยคร้าบบบบ

เป็นทริปที่มีสมาชิกเยอะมาก กว่าจะเคลื่อนขบวนแต่ละที

ใช้เวลาพอสมควร มีทั้งเด็ก สตรีและคนชรา

พวกเราแวะกินข้าวเที่ยงที่ตึกแห่งนึงครับ (จำไม่ได้จริงว่าตึกอะไร ขออภัย)

วันนี้ผมลองชุดปลาซาบะครับ (900 เยน)

ในรูปเป็นตัวอย่างอาหารหน้าร้านครับ

นอกจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

ยังมีร้านเกม ร้านขายของเล่น ชุดคอสเพลย์

ถูกใจน้องๆมากครับ

ช่วงเช้าที่นี่เลยไม่ค่อยได้ไปไหนกันเลย

โดนเด็กๆลากเข้าร้านของเล่นตลอด

วัยรุ่นเซ็ง 55+

(มีน้าผมได้เลนส์ wide มาคนเดียวเอง)

บ้านเมืองเค้าดูเป็นระเบียบดีเนอะ

การที่มีคนเลือกใช้บริการรถไฟฟ้าที่แสนสะดวกสบาย ทำให้รถไม่ค่อยติดเท่าไร

รถตำรวจญี่ปุ่น

เท่เหมือนในหนังเลย 

รถไฟสองชั้น น่านั่งจริงๆ

ผมก็มีสองชั้นนะ 

"ชั้นรักเธอ" กับ "ชั้นคิดถึงเธอ" ฮิ้วววว 

Shinjuku Ouicident (เลียนแบบหนังเฉินหลง)

ถึงแล้วชินจุ๊กกรู๊

เมืองที่เต็มไปด้วยสีสัน มีวัยรุ่นเดินกันเยอะสมกับเป็นย่านสาวงาม

ชีวิตของผมวันนี้สดใสขึ้นมา 75% 

เมืองนี้คึกคักมากครับ เพิ่งเคยเห็นญี่ปุ่นรถติดเป็นครั้งแรกนะเนี่ย ตั้งแต่มา

สี่แยกที่โน่นจะมีช่วงเวลาที่ไฟแดงหมดทุกด้าน

ทำให้คนสามารถข้ามถนนได้อย่างอิสระเสรี ข้ามเฉียงๆก็ยังได้

ข้ามแล้วหยุดกลางถนนก็ได้ (แต่รถจะชน) 

(สร้างสรรค์เนอะ)

น่าอยู่เปล่า?? 

ดอกไม้งามกลางเมืองใหญ่ 

แวะชิมเครปญี่ปุ่น

(เครปญี่ปุ่นของจริง) โออิชิ!!! (อร่อย) 

ตามตรอกซอกซอยก็ยังมีบ้านเก่าๆ ที่ยังคงเอกลักษณ์อยู่ 

เล่าเรื่อง : ขณะที่ผมกำลังเดินผ่านแถวนี้ ก็มีชายหนุ่มในชุดสูท เข้ามาทักผมครับ

ชายชุดสูท : (พูดญี่ปุ่นใส่ผม ฟังออกแต่ "เดสก้า")

อะไรวะ!! แอม ฟอร์ม ไทยแลนด์ แอมฟังไม่ออกโว้ยยยย

ผมเดินเลี่ยงออกมาเพราะคิดว่าเป็นคนบ้า มันก็เดินตามมาอีก

ผมเดินมารวมกลุ่มกับน้าผม ชายในชุดสูทก็เข้ามาพูดกับน้าผมด้วย "ภาษาอังกฤษ" (อ้าว เมื่อกี้ไม่พูดกับกรูมั่งวะ)

Speak กันไป Speak กันมา ปรากฎว่า เค้ามาชวนผมเข้าไปดูโชว์ (โชว์ผู้หญิง) แถมบอกอีกว่าข้างในมีแต่คนไทยทั้งนั้น (กรูมาญี่ปุ่นเพื่อดูโชว์ไทยเนี่ยนะ) 

เมื่อได้ยินคำเชิญชวนนั้น น้าผมตอบกลับไปอย่างหนักแน่นว่า

น้า : No!! I come with my family!!

อุ๊ย : (เฮ้ย น้ารักครอบครัว!!)

น้าผมพูดต่อไปว่า 

น้า : I will be back later with him.

น้ากระซิบบอกชายชุดสูทพร้อมกับชี้นิ้วมาทางผม

ตึ่ง - -"

หมายเหตุ : เราไม่ได้กลับมาอีกครับ น้าผมแกล้งหลอกชายคนนั้นไปอย่างนั้น จะได้ไม่ตามตื้ออีก

น้า - หลานคู่นี้รักครอบครัวครับ  

ผมจองคนกระโปรงดำนะครับ ห้ามแย่ง

ชอบผู้หญิงหน้าตาแบบนี้อ่ะ น่าร้ากกกกกกกก

ใครหน้าตาแบบนี้แล้วยังไม่มีแฟน ส่ง ems มานะครับ อยากทำความรู้จัก

(คนเสื้อชมพู ไปแย่งกันเอาเอง) 

น่ารักๆ (อารมณ์ค้างจากรูปน้องกระโปรงดำด้านบน)

ภาพนี้สังเกตได้ว่า ไม่มีป้ายของอาคารไหนยื่นออกมามากเลยครับ

ดูสะอาด + สบายตามากๆ 

น่ารักๆ (ยังคงค้างอยู่) 

ระหว่างนี้สาวๆไปช๊อปปิ้งกันในห้างครับ

ซื้อพวกกระเป๋า เครื่องสำอาง มาสะคาร่า (อิอิ แอบรู้)

ส่วนผมเมื่อยมาก เลยมานั่งง่อยอยู่ตรงป้ายรถเมล์

สะพานสายรุ้งแห่งเมือง Odaiba

โอไดบะเป็นเมืองใหม่ที่เกิดจากการถมทะเลออกไป เป็นแหล่งท่องเที่ยวของคู่เดทหนุ่มสาวครับ

พวกเราเดินทางไปเมืองนี้ด้วย รถไฟลอยฟ้า Yurikamome Line ครับ เป็นรถไฟที่ไม่มีคนขับ จะบังคับด้วยระบบคอมพิวเตอร์เพียงอย่างเดียว

ขึ้นที่สถานี Shimbashi ไปลงที่สถานี Odaiba-Kaihinkeon เพื่อชมวิวของสะพานที่สวยงามแห่งนี้ (ค่าโดยสาร 310 เยน) 

สถานีรถไฟ Shimbashi ดูทันสมัยมากๆ

(สังเกต สถานียังว่างเปล่าอยู่)

มีประตูกั้นระหว่างรถไฟด้วย ไฮโซ 

รถไฟมาจอดที คนออกมาเป็นมดเลย 

ถึงแล้วสะพานสายรุ้ง (Rainbow Bridge) 

กำลังจะข้ามสะพานแว้ว

เนื่องจากไม่มีคนขับ พวกเราเลยจับจองโบกี้แรกเลยครับ เห็นวิวชัดมากๆ 

 หลังจากข้ามสะพานแล้ว ก็ลงที่สถานี Odaiba-Kaihinkeon

เพื่อเที่ยวชม Aqua City 

สะพานสายรุ้งและเทพีสันติภาพแห่งเมืองโอไดบะยามราตรี

ถ่ายรูปหมู่ซักหน่อย

เห็นผมมั้ย ใส่หมวกอยู่แถวกลางทางขวา (ตัวจางๆอ่ะ)

นานๆมีรูปกะเค้าซักที ดันเหมือนรูปถ่ายติดวิญญาณซะนี่

ตัวโปร่งใสเลยอ่ะ 

 จัดไปอีกซักภาพ เผื่อเบลอ (ภาพเดียวกันเปล่าฟะ)

 มาเมื่อช้าไป Store ปิดไปแว้ววว

Presenter : น้องภูมิ

ข้าวผัดกระเพราไก่ไข่ดาว 1,080 เยน (ประมาณ 400 บาท)

พระเจ้า!! นี่ลดแล้วนะเนี่ย

กลับไปกินประเทศไทย 30 บาท

นี่เป็นเครื่องเรียกครับ

เวลาเราสั่งอาหารก็ไม่ต้องยืนรอ รับเจ้าเครื่องนี้มานั่งรอที่โต๊ะ

ถ้าเค้าทำเสร็จ เครื่องก็จะดัง ติ๊ดๆ

เราก็เดินไปเอาอาหารอย่างสะดวกสบาย

บรรยากาศฟู้ดคอร์ดที่ Aqua City

ตอนกลับน้าผมชวนไปเดินเล่นที่สถานี Akihabara

ผมก็ดีใจคิดว่าจะมาดูโชว์สาวไทย (ได้ข่าวว่านั่นชินจุกุ)

แต่ไม่ใช่ครับ น้าผมชวนมาดูกล้อง

แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะว่า "ห้างปิด"

(ประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆเอง)

พวกเราจึงขึ้นรถไฟกลับโรงแรมที่เมือง Sugamo อย่างเหนื่อยอ่อน