เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วเป็นวันปิดเทอมวันแรกของผมครับ

ถ้าเป็นเมื่อซัก 10 ปีก่อน วันปิดเทอมวันแรกของผม ผมคงไปกินข้าวและดูหนังกับเพื่อน ๆ หัวเกรียนและติ่งหูกลุ่มใหญ่ ๆ ที่ห้างซีคอนสแควร์ หรือไม่ก็เดอะมอล์ บางกะปิ (อายจัง)

ถ้าเมื่อซัก 5 ปีที่แล้ว ผมคงไปดูหนังกับแฟนสองต่อสองที่สยาม (เริ่มไฮโซขึ้นมาหน่อย)

แต่มาปีนี้ ปี 2009 ผมใช้เวลาปิดเทอมวันแรกอยู่กับตัวเอง

ตอนเช้าผมไปไหว้อากงอาม่าวันสาร์ทจีน ส่วนตอนเย็นผมไปเดินห้างแฟชั่นไอส์แลนด์คนเดียว

ผมไปที่นั่นเพราะผมมีภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ผมต้องทำให้สำเร็จ นั่นก็คือ

"การตามซื้อหนังสือของบรรดาบล๊อกเกอร์ชื่อดังแห่ง Exteen ให้ครบ"

หนังสือที่อยู่ในโครงการของผม มีอยู่ 4 เล่ม ได้แก่

1. บั่นทอนปัญญา สามัญประจำบ้าน ของ นายพลจัตวาภูภู่

2. การ์ตูนไอ้แป้น ของ พี่แป้นแห่งบ้านเด็กดำ

3. ตะคริว ณ นิ่วใจ ของ พี่วิชัย คนโรงแรม

4. สมุดวาดเขียน ของ พี่โต้ง ห.จ.ก.

(ผมเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เองว่า ห.จ.ก. ไม่ได้ย่อมาจาก "ห้างหุ้นส่วนจำกัด")

จริง ๆ แล้วผมอยากได้ทั้ง 4 เล่มนี้ตั้งนานแล้วล่ะ แต่ก็ไม่ได้ไปหาซื้อแบบจริง ๆ จัง ๆ ซักที

วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดี เลยว่าจะไปเหมาหนังสือมาอ่านช่วงปิดเทอมซะหน่อย

วันนั้นผมโชคดีด้วยครับ เพราะว่าที่แฟชั่นไอส์แลนด์มีการจัดซุ้มขายหนังสือของหลายสำนักด้วยกัน

ผมเดินมุ่งหน้าไปที่ซุ้มของ สยาม อินเตอร์ เป็นที่แรกเลยครับ เพื่อตามล่าหาหนังสือการ์ตูนที่มีชื่อว่า "บั่นทอนปัญญา สามัญประจำบ้าน"

ต้องยอมรับว่า ผมใช้พลังงานไปกับการหาซื้อหนังสือการ์ตูนเล่มนี้เยอะมากกกกก

เป็นหนังสือการ์ตูนที่ผมลำบากใจที่จะซื้อจริง ๆ

อาจจะเป็นเพราะหน้าปกที่ชื่อเรื่องว่า "บั่นทอนปัญญา สามัญประจำบ้าน" (กล้าตั้งชื่อเนอะ) 

พร้อมกับมีรูปประกอบหน้าปกเป็นตัวการ์ตูนผมสีแดง ขยิบตาขวา มือซ้ายถือไมโครโฟน มือขวาทำท่า I LOVE YOU และใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง

และที่สำคัญ มีเขี้ยวข้างขวา!!

เหย นี่มันหนังสืออะไรกันนี่!!

ยอมรับตรง ๆ ก็คือผมค่อนข้างอายนะครับ ที่จะซื้อหนังสือเล่มนี้ 55+

ก่อนหน้านี้ ผมเคยไปหาซื้อหนังสือเล่มนี้ที่ร้านหนังสือการ์ตูนแถวบ้าน

ผมไปด้อม ๆ มอง ๆ อยู่นาน เพื่อจะมองหาหนังสือที่หน้าปกมีตัวการ์ตูนผมสีแดง มือซ้ายถือไมค์ มือขวาทำท่า I LOVE YOU ฯลฯ เล่มนี้

หาตั้งนานก็หาไม่เจอ

ไอ้ครั้นจะเข้าไปถามคนขายก็เขินอายยังไงก็ไม่รู้

ตอนนั้นมีพนักงานคนนึงคงเห็นผมมาเมียง ๆ มอง ๆ อยู่นาน เลยเข้ามาถามว่า

"หาเรื่องอะไรอยู่คะ"

ผมเงยหน้ามองที่มาของเสียง โห น้องพนักงานที่มาถามผมนี่อย่างน่ารัก

ผมก็อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไอ้ชื่อหนังสือนี่ มันยากที่จะออกจากปากผมจริง ๆ 

ผมยืนนิ่งอยู่นาน ในที่สุดผมก็รวบรวมความกล้า ถามน้องคนสวยไปว่า

"เอ่อคือ บ่ะ บ่ะ บั่นทอนปัญญา ส่ะ ส่ะ สามัญประจำบ้านอ่ะครับ"

รู้มั้ยครับ ว่าผมต้องเจอกับอะไร

.

.

.

.

.

น้องคนสวยคนนั้นหัวเราะ แบบฮาออกมาดัง ๆ

.

.

.

.

. 

เอาแล้วสิ คุณภูภู่เล่นผมแล้วมั้ยล่ะ 

น้องเค้าไม่รู้จักหนังสือการ์ตูนของคุณภูภู่มาก่อน คงจะตลกแหละที่เห็นผู้ชายหน้าโหดคนนึง เข้ามาหาหนังสือการ์ตูนที่ชื่อว่า "บั่นทอนปัญญา สามัญประจำบ้าน" 

ผมว่าน้องเค้าได้ยินคำว่า "สามัญประจำบ้าน" คงนึกในใจว่า "ทำไมมึงไม่ไปซื้อร้านยาฟะ"

ตอนนั้นผมอายมาก (ผมมักจะอายเวลาทำอะไรเอ๋อ ๆ ต่อหน้าสาวสวยน่ะครับ)

ผมเลยบอกน้องเค้าไปว่า

"อ่อ น้องสาวฝากซื้อน่ะครับ"

แล้วผมก็รีบเดินออกมา

ตั้งแต่วันนั้นมา ผมไม่กล้าเดินผ่านหน้าร้านนี้อีกเลยครับ

กลับมาเรื่องของวันนี้ ที่หน้าซุ้ม ผมจะไม่ยอมให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นอีกแล้วครับ

ผมใช้แผนด้อม ๆ มอง ๆ เหมือนเดิม แต่เดินหาอยู่หลายรอบก็ไม่เจอซักที (ผมคงมีปัญหาในการหาหนังสือน่ะครับ 55+)

ผมเลยตัดสินใจไปถามพนักงานขาย

แต่ครั้นจะถามอย่างมั่นใจว่า "ผมมาหาการ์ตูนเรื่อง บั่นทอนปัญญา สามัญประจำบ้าน ครับ" อย่างวันนั้น ผมก็กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเดิม

คราวนี้ผมเลยถามเค้าว่า "Cartoonthai Studio อยู่โซนไหนนะครับ"

แหม่ คราวนี้ทำการบ้านมาดีเว้ย ถามถึงหมวดหมู่ก่อนแล้วค่อยไปเดินหาเอา  

ผมมองหาที่ชั้นแผงหนังสือตั้งนาน หาไม่เจอซักที 

แล้วผมก็ไปสะดุดตากับการ์ตูนเล่มนึง ซึ่งอยู่ตรงหน้าผมนี่เอง แทบจะจิ้มหน้าแน่ะ

เจอแล้ว!! "บั่นทอนปัญญาสามัญประจำบ้าน"

ตอนแรกผมอายที่จะซื้อนะครับ

แต่ถ้าคุณภูภู่กล้าออก ผมก็กล้าซื้อเหมือนกัน

ผมหยิบหนังสือไปจ่ายเงินที่ เคาท์เตอร์

พร้อมกับถามพี่เค้าว่า "เล่มนี้ขายดีเหรอครับ เห็นเหลือ 2 เล่มเอง"

"เปล่าค่ะ เอามาน้อย พี่เอามาแค่ 3 เล่ม"

55+ ล้อเล่นครับ พี่เขาบอกว่าเล่มนี้ขายดีจริง ๆ (วันนั้นเหลือแค่ 2 เล่มเอง)

แล้วผมก็ได้หนังสือเล่มนี้มาครอบครองด้วยราคาเพียง 36 บาทเท่านั้น (ลด 20% เแน่ะ)

ผมใช้เวลาประมาณ 3 วันอ่านหนังสือการ์ตูนเล่มนี้

ผมเองเป็นคนไม่ค่อยอ่านการ์ตูนเท่าไร แต่สำหรับหนังสือการ์ตูนเล่มนี้ บอกได้คำเดียวว่าตลกมาก

ผมอ่านแล้วหัวเราะดังมาก จนแม่ที่กำลังดูรอยรักรอยบาปอยู่ต้องหันมาดูว่าเป็นอะไร

เรื่องความฮาไม่ต้องพูดอะไรมาก เพราะคุณภูภู่เค้าก็ตลกสุดใน exteen แล้วล่ะ ผมเองก็เป็นแฟนคลับลับ ๆ ของคุณภูภู่เหมือนกัน ดูจาก fav ผมได้ คุณภูภู่มาเป็นอันดับสองเลย (อันดับแรกคือเด็กวัด มึงจะแอ๊ดตัวเองทำไมฟะ 55+)

ความตลกแฝงตัวอยู่ทุกจุดทั่วหนังสือ (ผมขำครั้งแรกที่หน้าปกด้านใน ตรงนั้นยังจะฮาอีกนะ)

ส่วนที่บอกว่าเนื้อหาในการ์ตูนเป็นเรื่องที่มีอยู่แล้วในบล๊อค (ประมาณว่าอ่านฟรีได้ว่างั้นเถอะ)

ผมเองไม่ค่อยแคร์เรื่องนี้นะเพราะว่าผมเป็น exteen bloger ช่วงคริสตศักราชที่ 2009 (ช่วงที่คุณภูภู่ดองบล๊อค) ดังนั้นพวกเรื่องเก่า ๆ ผมไม่เคยได้อ่านอยู่แล้วล่ะ (แต่ก็เคยแอบอ่านใน Recommend แล้วบ้างบางอัน)

ถึงเคยอ่านผมก็จะซื้อนะ แค่เล่มละ 45 บาทเอง เราแอบอ่านของเค้าแบบไม่เสียตังค์ตั้งนาน

อุดหนุนกัน คนเขียนจะได้มีกำลังใจ ช่วยส่งเสริมการ์ตูนไทยด้วย

โดยรวมแล้วผมว่าหนังสือเล่มนี้คุ้มค่ามาก สมควรที่ทุกคนจะมีไว้ในครอบครอง

ไว้เอาในตู้ยาสามัญประจำบ้านก็ได้

แก้เครียดได้ผลชะงัดเลยล่ะ

อุ๊ยคอนเฟิร์ม

ส่วนหนังสืออีก 3 เล่ม ไว้ผมอ่านจบแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะครับ

ตอนนี้ขอตัวไปดูรอยรักรอยบาปกับคุณแม่ก่อน 55+

สวัสดีครับ

(คุณภูภู่จ่ายค่าโฆษณาหลังไมค์ด้วยนะครับ 55+ ล้อเล่น!!)

ป.ล.   ตอนนี้ผมอ่าน "ตะคริว ณ นิ่วใจ" อยู่ สนุกอะไรยังไงจะมาเล่าให้ฟังวันหลังนะครับ