เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้ ผมจะมีปัญหาในการอัพบล๊อคก็คือ "ไม่มีเรื่องจะเขียน"

แต่หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน(นม) ร่วม 3 เดือน (ตั้งแต่กิจกรรม June Write แน่ะ) ตอนนี้กลายเป็นว่ามีเรื่องเยอะเกินจนเขียนไม่หวัดไม่ไหว

ตอนนี้ผม draft ไว้ประมาณ 10 เรื่องแน่ะ แต่พอคิดเรื่องใหม่ได้ก็หันไปเขียนเรื่องใหม่ เรื่องเก่าก็เล่าไม่เสร็จ เรื่องใหม่ก็เขียนไม่ทัน อลวนอลเวงมาเป็นอาทิตย์แล้ว

วันนี้ผมจึงตระหนักได้ว่า ผมต้องวางแผนการเขียนจริง ๆ จัง ๆ ซักที

ผมคิดโปรเจคการเขียนของผมไว้คร่าว ๆ อยู่ 6 เรื่อง ดังนี้

1. อารมณ์ดีที่ญี่ปุ่น

เมื่อวันสงกรานต์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกับครอบครัว (สมาชิกร่วมเดินทาง 10 กว่าคน) ซึ่งเป็นการไปเมืองนอกครั้งแรกของผม

คงจะยังจำกันได้นะครับ (เหรอ) ว่าผมกลับมาเล่าในซีรี่ส์ที่มีชื่อว่า "อารมณ์ดีที่ญี่ปุ่น"

แต่ว่าเล่าอีท่าไหนไม่ทราบ

เกือบยี่สิบเอนทรี่แล้วยังอยู่แถวโอซาก้าอยู่เลย (มัวแต่ซามูไรหน้ามนห่าเหวอยู่ 55+)

คนอื่นเค้าเล่าจบเป็นชาติแล้ว ไอ้อุ๊ยยังเล่าไม่ถึงครึ่ง

ตอนนี้เลยเป้าตั้ง เอ้ย ตั้งเป้าไว้ว่าต้องเล่าให้จบให้ได้

เตรียมพบภาคต่อความสนุกสนานของการเที่ยวญี่ปุ่นแบบมึน ๆ งง ๆ หรือที่เรียกว่า "เงอะงะทัวร์" ได้

ที่นี่ เร็ว ๆ นี้

2. ตำนานรถตู้หรรษา

วันแรงงานแห่งชาติเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ผมมีโอกาสได้ขึ้นรถตู้คันหนึ่ง

เป็นการรถตู้ธรรมดา ๆ ที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ

คืนนั้น ผมกลับมาเล่าเป็นตุเป็นตะใน Windows live space ของผม (แต่ยังเล่าไม่จบ)

ผมเลยมีแผนที่จะเอาเรื่องราวในวันนั้นมาเรียบเรียงใหม่ แล้วเอามาไว้ใน blog ใหม่ของผม dekwad.exteen.com

เรียบเรียงสำนวนใหม่ มาปรับมุกให้มันเข้ากับยุคสมัยมากขึ้น

ผมกลับไปอ่าน ยังมีมุก "เกิดอาการวิงเวียน นี่ฉันจะอาเจียนรึเปล่า หว่าว หว่าว หว่าว หว่าว" (มุกโฟร์-มด อัลบัมสอง)

.

.

.

.

.

โคตรเสี่ยวเลย

มีอะไรเกิดขึ้นบนรถตู้คันนั้น? แล้วเหตุการณ์ลงเอยอย่างไร? โปรดติดตามได้ใน

"ตำนานรถตู้หรรษา"

ที่นี่ เร็ว ๆ นี้ 

3. หนีตามสิริปัญโญ

มีคนสงสัยกันเยอะว่า "อุ๊ย!! ทำไมต้องเด็กวัด?" ทำไมไม่เป็นผู้ใหญ่บ้านจอมทะเล้นหรืออะไรเทือกนั้น

ผมสารภาพตรงนี้เลยว่า ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะใช้บล๊อคนี้เล่าเรื่องราวประสบการณ์การบวชตลอด 7 เดือนของผม

แต่พอผมเขียนได้ซัก 4 - 5 เรื่อง ก็มีผู้อ่านท่านนึงติงมาว่า "ผมใช้สำนวนภาษาไม่ค่อยเหมาะสม"

ผมก็ว่าจริง

ผมเองเป็นคนทะลึ่งทะเล้นมาแต่ไหนแต่ไร แต่กลับมาเล่าเรื่องพระเรื่องเจ้า ก็กลัวเหมือนกันว่าเจตนาดีในครั้งนี้จะเป็นการทำลายพระพุทธศาสนารึเปล่า

หลังจากวันนั้นผมก็ไม่ได้เขียนอะไรเพิ่มอีก

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ผมได้รับ FWD เมลฉบับนึง

ชื่อเมลเป็น "ข้อปฏิบัติในการใส่บาตร" (มีวงเล็บด้วยว่า ฮามากกกกกกก)

ผมเข้าไปอ่านดูก็พบว่าเมลฉบับนี้เป็นเรื่องในบล๊อคของผมเอง

ผมใช้ชื่อว่า "5 ขั้นตอนง่าย ๆ ในการใส่บาตร" (หาอ่านได้ใน Recommend)

หลังจากนั้นก็มีเมลจากเพื่อน ๆ ที่เคยอ่านส่งมาบอกว่า "นี่มันมาจากบล๊อคเด็กวัดนี่นา"

ผมเลยรู้สึกว่าการเขียนเรื่องพระของผมก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนัก

อย่างน้อยก็มีคนอ่านแล้วรู้สึกว่ามีประโยชน์จนต้อง FWD ต่อ

ถ้าเรื่องราวของผมทำให้หลาย ๆ คนใกล้ชิดศาสนามากขึ้น อยากที่จะทำบุญตักบาตรกันมากขึ้น เข้าใจวิธีปฏิบัติในศาสนพิธีมากขึ้น

ผมยอมบาปแล้วกัน (โคตรเท่เลย)

ผมเลยตัดสินใจที่จะกลับมาเล่าเรื่องราวประสบการณ์บวชของผมใหม่ (หลังจากทิ้งไปเกือบปี) 

เอาให้สมกับเป็น "เด็กวัด" ซะหน่อย

ผมจะใช้ชื่อเรื่องว่า "หนีตามสิริปัญโญ" (แค่ชื่อเรื่องก็บาปแล้วล่ะ 55+ ("สิริปญฺโญ" คือฉายาหลวงพี่อุ๊ยเอง))

น้องต่าย+น้องเต้ย เคย "หนีตามกาลิเลโอ" ไปทวีปยุโรปเมื่อหลายเดือนที่แล้ว

ตอนนี้ผมจะพาทุกท่าน "หนีตามสิริปัญฺโญ" บ้าง

ไปดูกันว่า "พระ" ท่านต้องทำอะไรบ้าง

4. เรียนโทภาคภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียว

ตอนนี้ผมเรียนโทอยู่ที่มหิดลครับ

ผมแฮปปี้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องรายงาน บลา ๆ

ไม่แฮปปี้อยู่อย่างเดียว

ผมเรียนภาค Inter!!

ที่จริงแล้ว ภาษาอังกฤษผมเองก็ไม่ได้เรียกว่าแย่

แต่เรียกว่าอุบาทว์เถอะ ถึงจะเหมาะสม

ตอนเลือกเรียนครั้งแรก ภาษาไทยมีก็ไม่เรียน กระแดะเรียน inter (เด็กวัดอยากจะไฮโซบ้าง)

ไม่รู้ว่าตอนนั้นผีฝรั่งตนไหนเข้าสิง จึงดลบันดาลให้ผมเลือกเรียนอย่างนั้น

แล้วเป็นไงล่ะ ตอนนี้ รู้สึกว่างานเข้ายังไงไม่รู้

เวลาอาจารย์ถามก็ได้แต่ "เอ่อ อ่า อืม เยส โน โอเค แต้งกิ้ว"

อาจารย์เค้าคิดว่าผมแค่พูดภาษาอังกฤษไม่คล่อง

แต่เปล่าเลยครับ

ผมฟังไม่ออกตั้งแต่แรกแล้วว่าอาจารย์ถามอะไร

ถึงฟังออก ก็ตอบไม่ถูกอีก

ตอนนี้ผมกำลังซีเรียสเรื่องนี้มาก อยากจะไปฝึกภาษาที่อเมริกาซักเดือน

ผมอยากเล่าเรื่องราวชีวิตนักศึกษาปริญญาโท (ภาคอินเตอร์) ของผมเองเหมือนกัน

เรื่องซีเรียสของผม น่าจะเป็นเรื่องตลกของทุกคนนะ ฮา

เอาเป็นว่า โปรดติดตามชม "เรียนโทภาคภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียว" ได้

ที่นี่ เร็ว ๆ นี้

5. กระบี่เย้ย Exteen

ผมเองเป็นคนที่ชอบอ่านนิยายกำลังภายในมาก

ไปงานสัปดาห์หนังสือทีไร ต้องมีนวนิยายของกิมย๊งอย่าง "มังกรหยก" ติดไม้ติดมือมาด้วยทุกครั้ง

ผมเลยอยากแต่งนิยายกำลังภายในขำ ๆ ที่ตัวละครเป็นเพื่อน ๆ ใน exteen ดูบ้าง

แต่ติดอยู่ที่ว่า ใครจะยอมมาเล่นฟะ?

ตอนนี้ผมตัดสินใจแล้วว่า ผมจะคลุมถุงชน

ผมจะเลือกเพื่อน ๆ ใน exteen ที่ค่อนข้างมี character เป็นของตัวเองมาสวมบทบาทในตัวละครของผม

ส่วนใครไม่ยอม ก็ค่อยไปคุยกันในศาลแล้วกัน

ใครอยากร่วมแสดงก็เม้นบอกได้นะครับ จะนัดมาแคส (แปลว่าอะไรวะ เคยได้ยินดาราเค้าพูดกัน)

ตอนนี้กำลังหานางเอกอยู่ (ทั้งในนิยายแล้วก็ชีวิตจริง ฮิ้ว)

เมื่อพรรคธรรมะสุมศีรษะกันทำเรื่องชั่วร้าย พรรคมารลุกขึ้นผดุงคุณธรรม เหตุการณ์กลับตาลปัตรทำให้ยุทธภพต้องสั่นคลอนไปทั่วทั้ง exteen

พบกับ "กระบี่เย้ย exteen"

ที่นี่ เร็ว ๆ นี้

6. ยัยเนื้อร้ายกับนายมะเร็ง

ผมชอบดูหนังเกาหลีครับ เลยอยากจะแต่งนิยายรักซักเรื่อง

ก็ชีวิตจริงมันไม่มีความรักนี่นา เลยอยากจะมีความรักเพ้อฝันกับเค้าบ้าง

เรื่องนี้ ผมยังไม่ได้คิดอะไรทั้งสิ้น ไม่มีชื่อพระเอก ไม่มีชื่อนางเอก ไม่มี plot เรื่องห่าเหวอะไร

มีแต่ชื่อเรื่อง

"ยัยเนื้อร้ายกับนายมะเร็ง"

ที่นี่ เร็ว ๆ นี้

ป.ล.  

วางแผนว่าจะเขียนไว้ก่อน ส่วนจะเขียนไม่เขียนอีกเรื่องนะครับ 55+

ฝันดีครับทุกคน