เรื่องราวป่วน กวน ฮา ของเด็กวัดจอมทะเล้น < ปี 2 >

20.00 เมื่อวานนี้  

กริ๊ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ (เสียงโทรศัพท์มือถือ)

อุ๊ย : สวัสดีครับ อุ๊ยรับสายครับ

จูน : นี่ ๆ เมื่อกี้ชั้นเห็นแกออกทีวีด้วย ไปสัมภาษณ์ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย 

อุ๊ย : หึหึ

ย้อนกลับไปเมื่อ 5 วันที่แล้ว

(รู้สึกว่าช่วงนี้ทำไมต้องเขียนบล๊อคแบบบทภาพยนตร์ด้วยฟะ)

ผมได้รับคำชวนจาก พี่ป้อม บรรณารักษ์ เอ้ย! บรรณาธิการแห่งสำนักพิมพ์ busy-day ให้ไปร่วมงาน (เป็นหน้าม้า) ในงานเปิดตัวหนังสือการ์ตูนไอ้แป้นที่ห้าง Central world ซึ่งวันนั้นผมไม่มีเรียนพอดี เลยตัดสินใจชวนเพื่อนซี้ "เติ้ล" ไปร่วมงานครั้งนี้

ปกติแล้วเนี่ยเวลาผมเข้าเมือง ผมจะขับรถไป (ตามประสาคนรวยน่ะครับ)

แต่เนื่องจากช่วงนี้กระแสภาพยนตร์เรื่อง "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" กำลังมาแรง ผมเกิดอาการอยากนั่งรถไฟฟ้าไป เผื่อจะไปเจอรถไฟขบวนสุดท้ายเหมือนในหนังบ้าง (ขอแบบน้องแพท อังศุมาลินก็พอ)

จริง ๆ แล้วอยากนั่งเรือหางยาวแบบน้องคริส หอวังไปด้วยซ้ำ แต่คิดว่ามันทรหดเกิน เลยนั่งรถตู้ไปแทน

รถตู้คันที่ผมนั่งไปนี่เหตุการณ์เป็นปกตินะครับ ไม่ได้เจอคนข้าง ๆ แบบพี่ผีเสื้อหรือคนขับแบบพี่อินเดียน่า แบบในเรื่อง "รถตู้หรรษา" ซีรี่ส์สุดฮาที่กำลังมาแรงที่สุดในขณะนี้ 

(รู้สึกว่าเอนทรี่นี้จะมีโฆษณาแฝงเยอะนะ)

แต่ก็มีเรื่องบนรถตู้เล็กน้อยคือแม่งมีคนไม่จ่ายเงินค่ารถคนนึง เงินขาดไป 25 บาท

คนขับก็พยายามจะหาว่าใครไม่จ่ายเงิน แลกเงินกันไป แลกเงินกันมา

สุดท้ายเงินขาดไป 75 บาท ซวยหนักกว่าเดิมอีก

ผมก็ไม่รู้ไม่ชี้แล้วครับ ผมจ่ายครบแล้วกัน

สรุปว่าวันนั้นเลยไม่ได้นอนบนรถเลย เฟว

15.00 น.

ผมกับเพื่อนเติ้ลได้มาถึงบริเวณงาน

ตอนแรกว่าจะเข้าไปขอลายเซ็นต์กับถ่ายรูปกับพี่แป้นซักกะหน่อย แต่พี่เค้างานยุ่งมาก มีนักข่าวอะไรต่อมิอะไรรุมล้อมเต็มไปหมด (ใช้ศัพท์ดูไม่ค่อยเหมือนนักข่าวเลยเนอะ) เลยไม่มีโอกาสได้เข้าถึงตัวพี่เค้า

ตอนนั้นเองที่ผมได้ทักทายกับพี่ป้อมตัวเป็น ๆ บ.ก.คนสวยแห่งสำนักพิมพ์ busy-day (ช่างประจบเอาใจจริง ๆ)

และแล้วงานก็ได้เริ่มต้นขึ้น

คนซ้ายคือดีเจตูนแห่งทรูมิวสิคมาซึ่งรับหน้าที่เป็นพิธีกร เป็นคนที่มีจังหวะการเล่นมุกดีมาก ฮาทุกเม็ด

ส่วนคนกลางคือคุณไชยกร ปลื้มเจริญกิจเป็นบรรณาธิการบริหารของสำนักพิมพ์ "จ้ำอ้าว" (Jump Out Publishing) ซึ่งเพิ่งแตกไลน์ออกมาจากสำนักพิมพ์ busy-day และ lazy-day โดยออกหนังสือการ์ตูนไอ้แป้นนี้เป็นเล่มแรก

ส่วนคนขวาก็คือพี่แป้นของพวกเราเอง เพิ่งเคยเห็นตัวจริงนะเนี่ย (ตกใจเลย 55+ ล้อเล่น)

นอกจากการสัมภาษณ์บรรณาธิการและพี่แป้นแล้ว พี่แป้นยังวาดรูปโชว์ให้ดูสด ๆ เลยด้วย ซึ่งผมว่าเป็น Climax ของงานนี้เลยนะ

ผมสงสัยมานานแล้วว่าพี่เค้าใช้โปรแกรมธรรมดา ๆ อย่าง Paint วาดการ์ตูนเป็นเรื่องเป็นราวจนมีชื่อเสียงอย่างนี้ได้ยังไง ได้มาเห็นพี่แป้นวาดกับตา ถือว่าสุดยอดมาก ๆ

นี่เป็นคลิปของแฟนคลับพี่แป้นที่ชื่อพี่หนูพลอย (มั้ง) เค้าถ่ายมาได้ครับ 

http://www.youtube.com/watch?v=gZ_86qdNJ7k

แอบถ่าย!! พี่แป้นโชว์ลีลาการวาดการ์ตูน

ถ่ายรูปเก่งมากเลยกรูเนี่ย เห็นหน้าชัดเชียว

ผมเองได้มีส่วนร่วมกับงานนี้อย่างมาก (เป็นหน้าม้าเต็มตัว) ผมถูกพิธีกรสัมภาษณ์กลางงานด้วย

ตอนนั้นพิธีกรถามว่า "ใครอ่านการ์ตูนไอ้แป้นจบแล้วบ้างครับ"

ผมก็ยกมือ (เพราะว่าอ่านจบแล้วจริง ๆ)

ปรากฏว่าไอ้อุ๊ยยกอยู่คนเดียวทั้งเซ็นทรัลเลย 

เลยถูกสัมภาษณ์อย่างยาว ซึ่งผมก็ไม่ลืมที่จะแอบโฆษณา dekwad.exteen.com ไปกับการสัมภาษณ์ครั้งนี้ด้วย ร้ายจริง ๆ

นอกจากนี้พี่แป้นยังให้เกียรติวาดรูปผมกับเพื่อนเติ้ลในสไตล์เด็กดำด้วย ถ้าพี่แป้นไม่รังเกียจจะเอาตัวการ์ตูนผมไปเป็นสมาชิกในบ้านเด็กดำด้วยก็ได้นะครับ เอาแบบเป็นเพื่อนพวงชมพู เป็นแฟนเขียวเสวยอะไรอย่างนี้ก็ได้ครับ ผมยอม 55+ (เขียนเผื่อพี่เค้ามาอ่าน)

พิธีกรพี่แป้นอำผมกับเพื่อนซะเสียเลย หาว่าเป็นกิ๊กกันซะงั้น

สาว ๆ exteen อย่างเพิ่งเข้าใจผิดนะครับ ผมอธิบายได้

ผมโสดทั้งตัวและหัวใจครับ

แหม ทรงผมเกาหลีจริง ๆ

อิจฉาอ่ะดิ 55+

(รูปนี้ crop นิดนึงไม่งั้นเอามาลงบล๊อคไม่ได้) 

ลายเซ็นต์คุณพี่แป้น

ของที่ระลึกจากงานนี้ ตุ๊กตาวูดู "เจ็บนักเพราะรักเธอ"

จุด climax ของงานอยู่ที่ (เมิงมี Climax หลายครั้งนะเนี่ย) หลังจบงานครับ มีนักข่าวจากช่องทีวีไทยมาขอสัมภาษณ์ผมด้วย ผมตื่นเต้นมาก ๆ

'นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นสู่วงการบันเทิงของผมรึเปล่าน้า' ผมคิด (คิดไปคนเดียว)

นี่เป็นคลิปข่าวที่ออกเมื่อวันที่ 27 กันยายนที่ผ่านมาครับ

ผมเองครับ หน้าตาเหมือนไม่ได้นอนมา 2 สัปดาห์

นึกว่าบ้านอยู่หนองปรือ 

หรือถ้ามองไม่ชัด สามารถดูรายการย้อนหลังได้ที่ http://www.thaifreetv.net/#

เลือกที่ช่อง "ทีวีไทย" จากแถบด้านซ้ายมือ

เลือกดูของวันที่ 27 กันยายน 2009 เวลา 19.00 - 19.59

ลองเลื่อนหาดูนะครับ อยู่นาทีที่ 47.26 น่ะ

ช่วงกลาง ๆ จะมีแฟนคลับตาตี่ ๆ นั่นแหละผมเอง

หน้าตาแย่กว่าตัวจริงเยอะเลย

ตอนแยกย้ายกันกลับบ้าน คุณบรรณาธิการสำนักพิมพ์ทักว่าผมหน้าเหมือน "ตี๋ AF"

โหย ผมยิ้มปลื้มจนมาถึงทุกวันนี้เลยล่ะ

ว่าแต่ผมหน้าเหมือน "ตี๋ AF" จริงเหรอครับ

ผมว่าเหมือน "ตี๋ หมี่เกี๊ยว" มากกว่านะ

จริง ๆ แล้วจุดประสงค์ของเอนทรี่นี้ก็คืออยากโชว์ว่าได้ออกทีวีน่ะครับ ไม่มีอะไรมาก

ตอนกลับถึงบ้านผมลองวาดไอ้แป้นโดยใช้โปรแกรม paint ตามที่ได้ร่ำเรียนมาในวันนี้ดูบ้าง

ผลที่ได้ก็คือ

วาดภาพได้สมสัดส่วนมากครับ

ผมไม่เคยได้เกรด 4 วิชาศิลปะมาก่อนเลย

งานนี้ผมได้มีส่วนร่วมเยอะจริง ๆ ครับ

ทั้งได้สัมภาษณ์ในงาน แอบโฆษณาบล๊อคตัวเอง พี่แป้นวาดรูปให้ ได้ออกทีวีอีก ฯลฯ

แหม เป็นแค่หน้าม้า แต่เอาซะคุ้มเลยทีเดียว 55+

ป.ล. 1  

เย็นวันนั้น ตอนเดินทางกลับ ผมไปติดพายุที่อนุเสาวรีย์ชัยครับ คนเบียดยังกะอยู่ในรังแมลงสาบ ตัวก็เปียก น้ำก็ท่วม รถก็ติด

ไงล่ะ ได้บรรยากาศ "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" อย่างที่ตั้งใจไว้เลยล่ะ

ป.ล. 2

ช่วงนี้เปิดเทอมอีกแล้ว อาจจะไม่ได้แวะมาบ่อย ๆ เหมือนช่วงปิดเทอมที่ผ่านมานะครับ ไม่ต้องคิดถึงมากจนเกินไปล่ะ

ป.ล. 3

เกรดเทอมที่แล้วไม่ D เลยครับ

ได้ A ทั้งสามตัวเลย แถวมหาลัยเรียก "เอช๊วน"

พี่หนูดี วนิษา เรซ ระวังตัวไว้ พี่หนูอุ๊ยมาแว้ว 55+

แหม ทั้งตลก ทั้งเรียนเก่ง ทั้งบ้านรวย ทั้งรูปหล่อ ทั้งโสด (ตัวเล็กนั่นคือละอายใจครับ) 

วะ วะ วะ วะ วะ ว้าว      ไม่จีบไม่ได้แล้วนะเนี่ย

ป.ล. 4

แน่ะ ยังไม่กลับไปดูข่าวย้อนหลังอีกแน่ะ

คราวนี้เจอผมในจอแก้ว คราวหน้าหวังว่าคงเจอกันในจอเงินนะครับ 55+