รถตู้หรรษา#3 ยิ่งกว่ารถไฟ(ภาคจบ)
posted on 01 Oct 2009 23:48 by dekwad in Funny
ข้อดีอย่างเดียวของการโดยสารรถตู้ที่คนขับบ้าคลั่งก็คือมันประหยัดเวลาในการเดินทาง (มาก ๆ)
นี่ผมนั่งมาแค่ไม่กี่นาที ตอนนี้เกือบจะสุดสายถนนรามอินทราอยู่แล้ว
แต่ถ้าการถึงที่หมายเร็ว ต้องแลกมาด้วยความทรมานทรกรรมอย่างนี้ ผมยอมไม่ถึงที่หมายดีกว่าครับ
พี่อินเดียน่า คนขับรถตู้ยังคงรักษาความบ้าคลั่งในการขับรถ ประดุจเกลือรักษาความเค็มและประดุจแพนด้ารักษาขอบตาดำคล้ำ
รถตู้คันนั้นไม่มีวี่แววที่จะชะลอพักบ้างเลย
ส่วนเจ๊อ้วนที่นั่งติดกับผม (จริง ๆ แล้วควรจะเรียกว่า "นั่งเบียด") นอกจากจะส่งกลิ่นฟีโรโมนหอมหวลชวนฝันแล้ว เธอยังคุยโทรศัพท์ไปด้วย
แค่คุยเบา ๆ ผมคงไม่ว่าอะไร แต่นี่คุยเสียงดังมาก
เสียงดังจนผมอยากจะเข้าไปกระซิบข้างหูว่า
"เจ๊ครับ นี่คุยโทรศัพท์นะครับ ไม่ได้เชียร์ AF ไม่ต้องตะเบ็งเสียงมากก็ได้"
วันนั้นผมเลยรู้หมดเลยครับว่าใคร ไปทำอะไร ที่ไหน กับใคร เมื่อไร อย่างไร
ทั้ง ๆ ที่ผมไม่เคยคิดที่จะอยากรู้เลยจริง ๆ ให้ตายเถอะ
รถตู้วิ่งมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งพี่อินเดียน่าหยุดรถอย่างกะทันหันอีกครั้ง (เหมือนเคย) เพื่อรับผู้โดยสารที่ป้ายแห่งหนึ่ง
คงจะยังจำกันได้นะครับ ตอนนี้ผมนั่งอยู่เบาะหลัง แม้ว่าทางขวามือจะเป็นเจ๊ผีเสื้อสมุทร แต่ที่นั่งทางซ้ายมือของผมยังว่างอยู่ (หน้าอกข้างซ้ายก็ยังว่างอยู่เหมือนกัน)
ดังนั้นตามมารยาท ผู้โดยสารที่ขึ้นรถคนถัดไปก็ต้องมานั่งเบาะข้างผมอยู่แล้ว
'สาธุ ขอให้เป็นสาวน่ารัก ๆ ด้วยเถิด'
ไม่รู้ว่าเพื่อน ๆ เป็นเหมือนผมรึเปล่านะ เวลานั่งรถเมล์หรือรถตู้จะแอบหวังลึก ๆ ให้คนที่นั่งข้าง ๆ หน้าตาดี
ยิ่งในสถานการณ์แบบนี้ที่มีพี่ผีเสื้อนั่งเบียดทางขวาอยู่แล้ว ถ้าคนทางซ้ายดันเป็นผีเสื้อสมุทรอีกตนหนึ่งหรือเป็นนักศึกษาวิชาทหารล่ำ ดำ กรำศึก ถึก เถื่อนก็คงไม่ไหว
"เมื่อทางขวาเป็นนางร้าย ทางซ้ายก็ขอเป็นนางเอกเถิดนะ"
ประตูรถค่อย ๆ เปิดออก
ขณะที่หัวใจของผมลุ้นระทึกยิ่งกว่าลุ้นหวย
สาวน้อยในชุดนักเรียนคนหนึ่งเป็นผู้เปิดประตู
เธอสวมเสื้อสีขาวตัวค่อนข้างใหญ่ ผูกไทด์แบบโรงเรียนฝรั่ง กระโปรงสีน้ำเงิน ถักเปียและผูกโบว์สีขาว ถือกระเป๋าหนังลีบ ๆ ผิวขาว คิ้วเข้ม ตาคม ปากแดง น่ารักโดนใจอุ๊ยมาก
น้องสาวคนนั้นค่อย ๆ ก้าวขึ้นรถ
"ชิดในเลยน้อง" เสียงโหด ๆ ของพี่อินเดียน่าดังขึ้น
วะ วะ วะ วะ ว้าว
เป็นครั้งแรกที่พี่อินเดียน่าทำถูกใจผม ดีมากครับพี่ ดีมากครับพี่ เดี๋ยวผมให้ทิป
ผมทำเป็นเก๊กไม่สนใจ แต่แอบขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้น้องเค้านั่งได้อย่างสบายขึ้น
ผมขยับได้เล็กน้อยจริง ๆ ครับ เพราะทางขวามันไม่มีที่ให้ขยับแล้วล่ะ ที่เต็มจริง ๆ
"พี่คะ"
เสียงใส ๆ ของน้องสาวคนนั้นดังขึ้น
"ผ่านเมเจอร์มั้ยคะ"
เหมือนมีอัสนีบาตฟาดลงตรงกลางใจ เพราะรถตู้คันนี้มัน.....
"ไม่ผ่าน"
พี่อินเดียน่าตอบ
สาวน้อยในชุดนักเรียนเดินจากไป
เพล้ง!!
เศษใบหน้าของผมแตกกระจายอยู่เต็มพื้นรถตู้ ความหวังน้อย ๆ ลอยหายไปกับสายลม
แต่ไม่เป็นไร
'สาธุ ขอให้คนต่อไปเป็นสาวน่ารัก ๆ ด้วยเถิด'
ไอ้อุ๊ยมีความพยายามสูงยิ่งนัก เขาไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคใด ๆ อยู่แล้ว
ภาพตัดมาที่ประตูรถตู้
สาวน้อยอีกคนกำลังขึ้นรถตู้อย่างช้า ๆ
สาวน้อย!!
สาวน้อยจริง ๆ ครับ
ความเป็นสาวของเธอคนนี้ เหลือน้อยเหลือเกิน
สาวน้อยคนเมื่อกี้ใส่เสื้อสีขาวผูกไทด์แบบโรงเรียนฝรั่ง
สาวน้อยคนนี้ใส่เสื้อคอกระเช้าสีขาวเหมือนกัน แต่ไม่มีไทด์
สาวน้อยคนเมื่อกี้สวมกระโปรงน้ำเงิน
สาวน้อยคนนี้สวมผ้าถุงสีออกน้ำตาล ๆ
สาวน้อยคนเมื่อกี้รัดผมด้วยโบว์สีขาว
สาวน้อยคนนี้ก็รัดผมขาวเหมือนกัน (แต่ที่ขาวน่ะไม่ใช่โบว์นะ แต่เป็นสีผมต่างหาก)
สาวน้อยคนเมื่อกี้น่ารัก คิ้วเข้ม ปากแดง
สาวน้อยคนนี้น่ารัก (เมื่อซัก 50 ปีที่แล้ว) คิ้วบาง ปากแดงเหมือนกันครับ แต่น่าจะเกิดจากการเคี้ยวหมากหรืออะไรทำนองนั้น
คุณป้า เอ่อ จริง ๆ น่าจะเรียกให้ถูกว่า "คุณยาย" ค่อย ๆ ก้าวขึ้นรถช้า ๆ
หน้าผมแตกแบบแหกกระเจิงอีกครั้ง ความหวังว่าจะมีคนข้าง ๆ น่ารัก ๆ ดูจะสลายไปแล้ว
"เร็วสิ ยาย"
เสียงตะคอกของพี่อินเดียน่าดังขึ้น
พี่ครับ โหดขนาดนี้ ผมว่าพี่ไปเป็นโจรเถอะครับ ขนาดคนแก่ยังตะโกนใส่ได้เลย
แหม มึง ทีน้องคนเมื่อกี้ "ชิดในเลยน้อง ๆ " ซะเสียงหวานเชียว พอเป็นคุณยายทำมาเป็นตะคอก
ผู้ชายนี่มันเหมือนกันทั้งโลกจริง ๆ
คุณยายดูจะตกใจกับเสียงตะคอกของพี่อินเดียน่า แกพยายามรีบเข้ามาเท่าที่สังขารของแกจะรับไหว
คุณยายนั่งลงช้า ๆ ที่เบาะข้างผม
"ข้างขวาเป็นนางร้าย ข้างซ้ายเป็นคุณยายสูงอายุ"
เฮ่อ!! วัยรุ่นเซ็ง
รถตู้กระชากตัวออกไปวิ่งเลนขวาสุดอีกครั้ง คุณยายผู้น่าสงสารดูเหมือนจะสะดิ้ง เอ้ย สะดุ้งนิดหน่อยตอนที่พี่อินเดียน่าออกรถ มือของแกกำที่จับเบาะหน้าไว้แน่น (ไม่ต่างกับผู้โดยสารคนอื่น ๆ)
ผมสงสารแกมากเลย เหมือนจับคนแก่มาเล่นเรือไวกิ้ง
'อย่าเพิ่งหัวใจวายนะครับ' ผมคิดพร้อมกับส่งยิ้มเพื่อให้กำลังใจแก
ขณะนั้นพี่อินเดียน่าคงกลัวว่าผู้โดยสารจะเครียดจนเกินไป เลยเปิด VCD คาราโอเกะให้ดู
แต่เสียงดนตรีจังหวะสนุก ๆ ดูเหมือนจะทำให้ผมตึงเครียดยิ่งขึ้น
ดนตรีโคตรจะสนุก แต่พอหันไปทางขวาก็เจอเจ๊อ้วนนั่งบังหน้าต่างซะมิด แถมมีกลิ่นเตะจมูกให้เป็นของสมนาคุณ (สมน้ำหน้าคุณมากกว่า)
ดนตรีโคตรจะสนุก แต่พอหันไปทางซ้ายก็เจอคุณยายที่กำลังตัวสั่นงึก ๆ งัก ๆ ด้วยความกลัว
ดนตรีโคตรจะสนุก ไม่ได้เข้ากับบรรยากาศอันหดหู่รอบข้างกรูเล้ย
VDC คาราโอเกะของพี่อินเดียน่าเล่นมาจนถึงเพลง "ยิ่งกว่าเสียใจ" ของพันซ์ วรกานต์
"เสียแรงที่รัก เสียแรงที่ไว้ใจ ไม่นึกว่าจะทำได้ลงคอ ฯ"
ทันใดนั้น ต่อมไอเดียของผมทำงานขึ้นมาอย่างกะทันหันพร้อมกับจังหวะของเพลงนั้น
ผมจะแต่งเพลง!!
มึงช่างเป็นคนที่อารมณ์สุนทรย์มากเลยนะเนี่ย แต่งเพลงในบรรยากาศแบบนั้นได้
ผมเข้าสู่ห้วงสมาธิ จิตใจจดจ่อกับเพลงที่กำลังจะแต่งขึ้น
ความบ้าคลั่งของพี่อินเดียน่า กลิ่นกายของเจ๊ผีเสื้อสมุทรและร่างอันสั่นเทาของคุณยายผู้น่าสงสารไม่สามารถรบกวนจิตใจของผมได้อีกแล้ว
45 นาทีหลังจากนั้น
รถตู้คันหนึ่งจอดอยู่ใต้สถานีหมอชิต
ถ้ารถตู้คันนั้นมีชีวิต มันคงกำลังพักหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า พร้อมกับรำพึงในใจเบา ๆ ว่า
"กูหัวใจจะวาย"
ผู้โดยสารหน้าตาซีดเผือดค่อย ๆ ลงจากรถทีละคน
สิ่งที่ทุกคนทำเหมือน ๆ กันหลังจากลงมาจากรถตู้นรกคันนั้น ก็คือการถอนหายใจคนละเฮือก
เฮ้อ!!
ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังจะลงจากรถ ในมือถือดินสอและแผ่นกระดาษเล็ก ๆ ที่เขียนอะไรเต็มไปหมด
เขาสบตากับพี่คนขับสุดโหดเป็นครั้งสุดท้าย
'อืม หน้ามึงเหมือนโจรจริง ๆ' เขาคิด
ด้านหลังของเขามีผู้หญิงรูปร่างใหญ่คนหนึ่งกำลังใช้ความพยายามอย่างมากในการดันตัวเองให้หลุดออกมาจากรถตู้คันนั้น
ชายหนุ่มยืนอยู่บนบันไดเลื่อนรถไฟฟ้า น้ำในหูของเขายังคงกระเพื่อมไปมาอยู่เล็กน้อย
ประสบการณ์เสียวในวันนี้ คงทำให้เขาจดจำไปอีกนานแสนนาน
"ไอ้ห่ารถตู้ เกือบทำกรูเยี่ยวเล็ด"
จบบริบูรณ์
กรุณากด Play เพื่อเพิ่มท่วงทำนองให้กับบทเพลงนี้
เพลง ยิ่งกว่ารถไฟ
ทำนอง ยิ่งกว่าเสียใจ
ศิลปิน พั้นช์ วรกาญจน์
พูด : ชั้นไม่เคยคิดว่า คนที่ทำให้ชั้น "คลื่นไส้" ที่สุดคือคนที่หน้าเหมือนโจรที่สุด
ดนตรี
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่ไว้ใจ
รู้มั้ยทำฉันหืดขึ้นคอ
จะรีบไปไหน สงสัยรีบไปหาพ่อ
ทำไมขับแบบคนไม่เป็น
* เสียแรงใหญ่หลวง เสียแรงที่ทุ่มเท
ไม่เห็นใจกูบ้างเลยหรืออย่างไร
มึงขับอย่างนี้ ฉันปวดหัวและคลื่นไส้
ทำไมมึงขับได้.......เหลือเกิน
ปาป๊า มาม้า โปรดช่วยหนูด้วย
รถตู้เฮงซวย ไม่ขึ้นไปอีกนาน
** ขับดี ๆ ได้โปรดเถิดพี่ ฉันงง
ขับตรง ๆ ไม่เป็นบ้างเลยหรือไร
ถึงแม้วันนี้ฉันต้องนั่งบนรถไฟ (เหาะ)
ยังไม่คลื่นไส้.....เท่านี้เลย
ซ้ำ *
ที่ขึ้นรถมึงวันนี้ ไม่ได้ต้องการขึ้นรถไฟ
แต่เสียใจ ป้ายหน้ายังไม่ลง
ซ้ำ **, **
ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม "รถตู้หรรษา" มาโดยตลอดนะครับ 
อ่านย้อนหลัง คลิก
รถตู้หรรษา#1 เจ๊อ้วนและพี่อินเดียน่า
รถตู้หรรษา#2 พี่อินเดียน่าออกโรง
#1 By SkyKiD on 2009-10-02 00:18